yasam. sevi. insan. yol. üzerine kaotik ve sürreal. belki de zen

yaşam güzel

2008-05-03T11:31:00.001-07:00

bir çocuk doğduğunda bu pisliğin, kargaşanın ortasında
doğduğunda bir çocuk bir anne ve bir babanın avuçlarına
anlaşılamayan şeyler vardır hala,
bir insan olması gibi doğanın

bir çocuk büyüdüğünde ve nefret ettiğinde bu yaşamdan
başlar dört bir yanda büyükler,
"yaşam güzel,
yaşam güzel!"

tabii, yaşam güzel halen inadına nükleer savaşların
bir zamanlar atılan atom bombasının
yahudi toplama kamplarının
nazilerin, mussolinin, bushların, evrenin
yaşam güzel inadına sınırlar yaratan teröristlerin
hazır ol ve rahatların ardından çekilen bayrakların
marşlar eşliğinde tabur tabur öldürmeye gönderilenlerin
marşlarla ve çarpım tablosuyla ve müfredatlarla beyinleri yıkananların
inadına tuğlaların gök-delenlerin meydanlarda üniformalarıyla dövecek adam arayanların inadına güzel yaşam.

yaşam güzel inadına kızılderili kanlarının, aborjin cesetlerinin
makinaların, düğmelerin, tüfeklerin, demirler ve zincirlerin
yaşam güzel inadına elektrikli sandalyelerin, tazzikli suların
yaşam güzel
yaşam güzel inadına şeyhlerin, bakanların, patronların
yaşam güzel
yaşam güzel inadına
yaşam güzel
yaşam güzel
yaşam güzel

yaşam çok güzel
inadının gittiği yere kadar

KARANLIK

2008-05-01T13:14:00.000-07:00

DUVARLARIN İÇİNDE GÜNEŞ OLMAZ

diamon

2008-04-08T13:11:00.000-07:00

yok-luğunda kara-rırk-en gece...

"en fazla ne kadar kararır?" sordu içi içine, "gözlerin kapalılığı karanlık değilken en fazla ne kadar kararır gece..."

"yalnızca duvarların ardı aydınlık" dedi içi içine, "dört bir yan duvar..."

"ya çıkış, ellerin bağlılığında çıkış var mı?"

"renkleri bağlayamazlar, her şey senin zihninde."

"ya zihni esir alırlarsa?"

"bırakma."

"canım yanıyor."

"yanacak."

"ne kadar sürecek?"

"yanlışlarla oyalanma."

"yaşamak nedir?"

"ölmek nedir?"

"kurtuluş ölüm mü?"

"kurtulmak istiyor musun gerçekten?"

"herkes ister."

"yanlış cevap."

"sen istemiyor musun?"

"genellemeler yalandır."

"tüm cümleler kadar?"

"belki."

"herkes mutlu olmak istemez mi?"

"mutlu olmak yalandır."

"tüm kelimeler kadar?"

"belki."

"saf olmak istiyorum."

"geç kaldın."

"konuşmayı unutsam?"

"düşünmeyi unutabilir misin?"

"evrimi geri sarmam mı gerek?"

"belki."

"canım yanıyor."

"yanacak."

"ne kadar sürer bu?"

"yanlış_"

"_larla oyalanıyorum."

"öğreniyorsun."

"istemezdim."

"çoğu gibi."

"çokluk derece bildirir mi?

"kullanana göre değişir bu."

"düğüm diye bir şey var mıdır?"

"kim bilir."

"ben değil, sen?"

"ben oyalanmıyorum."

"ya şans?"

"bir korsan işler yolundaysa demişti."

"işim olmadığında yolsuzlaşıyorum."

"işin olmadığında yol için özgür de kalabilirsin."

"özgürlük nerede başlıyor?"

"her şey zihninde."

"bunu sevebilirim."

"daha çok canın yanmalı."

"yani acının sonu var mı, diyorsun?"

"ya da yolun sonu yoktur."

"belki."

"ezber değil, algı."

"bir zamanlar kitaplar okumuştum."

"ben de."

"artık okumuyor musun?"

"böyle mi dedim?"

"hayır."

"tamam."

"okuduğum kitapları sormayacak mısın?"

"sen benimkileri soracak mısın?"

"bilemiyorum. konumuzla alakalı mı?"

"herşey sarmalsa?"

"şizofreni?"

"algıyı ezberleyemezsin."

"belki."

"ezber değil demiştim sana, tekrar yanlış cevap."

"yanlış nedir?"

"hayatı fazla ciddi alıyorsun."

"dalga mı geçmeli dersin?

"gereklilik şart kipi yoktur derim."

"sevmemek inkar etmek midir?"

"her şey zihindedir."

"zihninin sınırları dünyanın sınırlarını belirler diye okumuştum bir yerde."

"blake. algı."

"sonsuz görünürdü."

"ya da yalnızca oluş."

"köylü bir kadına çıplak okuma yazma öğretmek aşağılık mıdır?"

"ya bir insanı kente hapsetmek?"

"bir yerlerde oynayan bir taş olmalı."

"sayısız."

"neden karanlık?"

"öğrenmişsin."

"görüyorum."

"herşey zihindedir."

"ellerim bağlı."

"algı düzlemini değiştir."

"ne yapabilirim?"

"gereklilik şart kipini unutabilirsin."

"toplumsalsızlaşmak?"

"ön koşul."

"koşullar var demek.."

"kelimelere anlam yüklüyorsun."

"tek aracım dilim."

"algı düzlemi_"

"mi değiştireyim."

"hala öğreniyorsun."

"değişmeli miyim?"

"istiyor musun?"

"herkes ister."

"yanlış_"

"cevap."

"evet."

"arayan aradığını bulana kadar bırakmasın. incil."

"kutsal kitap okur musun?"

"onlarca."

"öğrenmemenin sırrı nedir?"

"belki hiçbir şeyin sırrı yoktur."

"oluş."

"yalnızca."

"ya düşünmek?"

"karıştırmakla eşdeğer çokca."

"doğum sonrası."

"belki dil cinayettir."

"fazla kalabalık değil mi buralar?"

"uygarlık."

"kan kokusu var bir yerlerde."

"arkaik kabilelerden zihnine ulaşıyor."

"iletişim?"

"algı."

"geçiyor muyum?"

"sorularla ilgilenmezsen."

"garanti?"

"asla yoktur."

"ya nedenler?"

"ilgileniyor musun?"

"bir anda bırakmak zor."

"canın yanacak."

"başka yolu yoksa.."

"acıyı unut."

"ya varsa?"

"acıyı unut."

"deneyeceğim."

"başaramazsın."

"bilebilir miyiz?"

"halen cevaplar veriyor ve istiyorsun."

"herkes is_" "temeyebilir evet."

"güzel."

"anlıyorum."

"evet."

"yavaşlık sorun mu?"

"senin için?"

"sanmıyorum."

"değil."

"acı güzelleşir mi?"

"belki. kimilerinde."

"damarlarımda akışı hissediyorum."

"belki junk."

"ne sağlar?"

"yardım."

"aşmak."

"aşmak."

"sanki beynim uyuşuyor."

"sakin.."

"tehlikeli mi?"

"vereceğin tepkiler."

"tepkisiz kalmak istiyorum."

"başar."

"beyin loblarım akıyor."

"vana."

"açılıyor mu?"

"şş.."

"soru yok."

"yok."

"bu teslimiyet değil mi?"

"herşey zihninde."

"ya duvarları yok sanarsam?"

"ya duvarlar var sandırılmışsan?"

"hareket edemiyorum."

"algıların üzerine yaşarsın."

"sen bunu yaşadın mı?"

"oluşunun yolu bu."

"oluş."

"farkındalık."

"basamak?"

"sıçramak."

"korkuyorum."

"doğal."

"sorun değil mi?"

"izin vericek misin?"

"istemiyorum."

"verme."

"ya ben yönetemezsem?"

"istersen."

"irade göstermek?"

"akmak."

"ya taşlar?"

"barikat ırmağı keser mi?"

"yeterince güçlenmezse."

"güzel."

"oluyor?"

"belki."

"yaklaştım mı?"

"doğumuna geri dön."

"bunca sonra?"

"imkansız var mı diyorsun?"

"hayır."

"doğumuna geri dön."

"saf olmak?"

"arınmak."

"yanlış var mıdır?"

"cevabım doğru olur mu?"

"doğru nedir?"

"evet, soru bu."

"cevap?"

"___"

ağıt

2008-01-15T10:52:00.000-08:00

gelmiş geçmiş tüm uygarlık tarihi adına,
tüm mahvettiklerimiz adına,
toprağa yani suya, yani şaraba, yani bağa, bahçeye kan karıştırmamız adına...
tüm kardeşlerimiz adına

affet bizi doğa ana.
evrenin ruhunu doldur içimize.
şarap ver dudaklarımıza.
üzümden kanı sil, şarabımızın tadını
tekrardan bize bağışla.

bağışla bizi doğa ana,
üzerine diktiğimiz bu betonarmelerin adına, kendimizi ve kardeşlerimizi modern kent dediğimiz hapishaneye zincirlerken seni aracı ettiğimiz için bizi bağışla,
bağışla üzerine demirler ördüğümüz için,
bağışla çocuklarını köleleştirecek, katlettirecek sanayiyi doğurduğumuz için.

sen ki yıkamayacağımız egemenliksin,
sen yaşam verensin,
üzerimizdeki egemenleri yık doğa ana,
bizi kendi kollarınla sar tekrar,
üzerimize atfedilen zorundalıklardan sıyır,
soy bizi doğa ana,
bizi tekrar koynuna al

çı
pla
k.

üzerinde egemenlik oyunlarına kalkışanlar adına,
sana egemen olmaya çalışanlar adına,
yüzünü griye boyayanlar, yıldızlarını diktikleri hapishanenin ışıklarıyla yok edenler adına,
gök yüzünü kömür, alüminyum karasına, kükürte boyayanlar adına,
denizinden şeffaflığı çalanlar adına,
göçebe kuşlarının dahi beyniyle oynayarak, göç yollarını tren ve karayollarıyla çizmelerini sağlayanlar adına,
toprağına kimyasallar katanlar, nükleer sindirenler adına,
meyve ve sebzelerinin hormonlarıyla dengeni bozanlar, kendilerini ve kardeşlerini zehirleyenler adına;
bağışla bizi.

bağışla bizi beyinlerimizi yok ettiğimiz için,
bağışla bizi kendimizi senden soyut sandığımız, yaşamımızı senden soyutladığımız için.
bağışla doğa ana;
makinaya dönüştüğümüz, yeni doğan çocuklarımızı an durmadan senin adınla değil,
"koca makina" adıyla işlediğimiz için.
bağışla bizi makinalaştırdığımız için;
bir insanı makinalaştırmak ki, ayırmaktır onu insan doğasından,
bir insanı makinalaştırmak ki, çalmaktır onu senden,
ve en büyük lanettir o, bundan dolayıdır ki,
gazabın çekilmeyecek
üzerimizden.

gazabın çekilmeyecek üzerimizden;
dallarını sattığımız için,
gazabın çekilmeyecek üzerimizden;
toprağını kana, vahşete, katliama buladığımız,
bizle paylaştıklarını bunca hor, bunca gözü dönmüş, bunca vahşi aldığımız,
asla yetinmediğimiz, hep daha fazlasını istediğimiz için;
icat ettiğimiz para adına, kendimizi kelepçelediğimiz mülkler adına,
ki onlardır bizi insanlıktan çıkarıp bir sahip olma, bir satma, bir çalma dişlisi haline getirenler,
seni hiçe saydığımız, seni de mülkümüz sandığımız için
çekilmeyecek gazabın üzerimizden.

affet bizi doğa ana,
bizi bağışla.
bağışla bize gazabını, bağışla engin öfkeni,
kus bizi içinden.

kus doğa ana,
kirlerimizi at üzerinden,
soyun ve soy bizi.

bizi kendi kollarınla sar tekrar,
üzerimize atfedilen zorundalıklardan sıyır,
soy bizi doğa ana,
bizi tekrar koynuna al,

bizi kolla.

haiku denemeleri--

2008-01-07T11:16:00.001-08:00

kırmızı böcek
kanadında
kara halka

bir günebakan altında
sevişen
iki karınca

kaktüs uzatan şaman
ruhuma
ebedi yoklukta

haiku denemeleri--

2008-01-05T10:40:00.000-08:00

uçurum kıyısında
açan çiçek toz
bırakıyor içime

çiçeğin tozu
özleşiyor
içimde

öz fışkırıyor hava
bulut bulut
reçine topla

----------------

boş kovan

2008-01-05T10:39:00.000-08:00

kaldıramadığım şeyler yüklüyorlar uzunca süredir sırtıma, hisse senetleri, döviz fonları ve aylık faiz oranlarıyla ilgilenmediğim için tüm bunlar... bu cehennemin göbeğinde, ellerim belimde, çaçaron bir çingene edasıyla -tüm çingeneler çaçaron değildir zira, tüm genellemelerin yanlış olduğunun yanında tanımış olduğum o usul usul sevişen çingene kızlarını ve kadınlarını da örnekleyebilirim buraya.- durmuş, tek bir laf etmeden onlara bakıyorum kaldırım kırmızısı gözlerle.

(ah, evet, kaldırımlar kırmızı artık buralarda, şık siteler yaratmak için gökdelenimsi apartmanlarının arasına diktikleri ağaç toprakları ve hatta şehri aydınlatan -veyahut pisliklerini örten- şu lanet direkler dahi kırmızı... ve ben kırmızıdan nefret ediyorum!)

ah nedir bu söylesene bana adam, şu içimin sancısı nedir bu olan bitene, nedir yıllardır biriken yaralarım, yıllarıma yaralar, acılar ve sanrı sancılar veyahut sancı sanrılar eklemlemek mi bu yalan oyundan payıma düşen her deste kağıt..

-yo, hayır arabesk yapma niyetinden oldukça uzağım lakin insanın arada isyanı geliyor elbet bu sancılara, elbet yok olmak istiyor, silinmek bu gezegenin tüm hatlarından..-

ben..

ah, ben bilmiyorum lakin istemlerim arasında bir intihar süsünü barınıramayacak denli başıboş yaşıyorum nicedir, nicedir çalışma masam yok üstelik, kitaplarımı deniz kenarlarında okumayı tercihliyorum ve bu aralar sürekli şarap içiyorum.

(sen de mi seversin şarabı? ah evet, tahmin etmiştim. tamam olur bir gece içebiliriz elbet.. evet, belki sevişebiliriz de arkasından, olabilir. hatta belki sen beni kurşunlarsın sabaha, belki mum kokan yatağıma içi boş bir kovan bırakırsın giderken, ben teşekkür ederim sana ölürken...)

ne diyordum, ah evet, uzun zamandır çalışma masam yok ve bunun bende uyandırdığı hiçbir rahatsızlık yok. dahası bir zamanlar annemin zoruyla gittiğim psikiyatristle yolda karşılaşacak denli garip günler geçebiliyor ellerimden, durup düşünüyorum yıllar öncesiyle aynı lafları duymak mı daha garipti, yıllar öncesinde söylediği lafları aynı tekrarlaması mı... ah, psikiyatriden zerre haz almıyorum ve bu bir sonbahar karşılaşması anısı psikiyatri ve tek tipleştirme üzerinde kafamda derin kuşkulara yol açıyor.

-üstelik geçen gece kedim gara kaçtı ve ben hangi trene bindiğini görmek için her gece kaçışının bana kazandırdığı dürbünle penceremden vagonları inceliyorum.-

nefes alma olasılığımı sıfırın altına indirgeme çabaları ellerini boğazıma geçirmeye dair olsaydı, çokca daha rahat olurdu soluk almak sanırım lakin dişlilerini beynime geçirme istemlerinin ruhumda yarattığı öfke nöbetlerini geride bırakmış olsam da -zira artık o denli içselleşmiş bir nefretle yaşıyorum ki, kanımda usul usul salgılanışını izliyorum nefretimin yeşil bir tepeden.- üzerime bolca boca ettikleri kükürt gazının kangrenleşmiş ciğerlerimdeki etkisizliği kadar boş karşılayamıyorum ayaklarıma değen çocuk kırmızısını. algı eşiklerimizin farklılığı sonucu farklı renklerle bezeli dünyalarda yaşamamız mı bu denli hassaslaşmamım nedeni bilmiyorum lakin bir cinnet öncesi kokuyor içim uzunca zamandır ve bunu bana içimi koklayan adam ve kadınlar fısıldıyor.

(sahi eğer sevişirsek adam, fazla sarhoş olma, sabahına içimin kokusunu anlat bana. ah, hayır sevişirken anlatmanı istememim elbet nedeni var zira gecelik sevişmelerin ağzımdan çıkan her sözden daha az yalan olmasını beklemeyecek denli sevişmişliğim var gecelerde. üstelik kendimle sevişmişliğim, geceyle sevişmişliğim de var ki bunlar çokca daha yalan geliyor başka dillerden üzerime serpilmiş yalanlardan.)

ah, sıklıkla buralardan gitmeyi hayalliyor ve tüm bilekleri kurşuni, ağzı jiletlerlen dikilmiş hayallerimi farklı yataklarda anlatıyorum fazlaca alkol fazlaca duman gecelerimde nitekim hiçbir yatak teğet dahi geçmiyor düşlemlerime. hatta söylemeliyim ki her yatak sıkça ilişkide belki de düşmelerimle. nedensel ilişkiler kurduğum zamanları çokça uzağımda bırakmış olsam da sen illa kurmak istiyorsan sevişmişliklerimi düşmelerimi bağlamlaman sevişmişliklere bağlı düşmeler yaşadığımdan daha az yalan olacaktır ruhumda zira tenlerden umut kesmeyi bekaretimi verdiğim serserinin altında öğrendiğimde hayli canım yanmış mıydı hatırlamam zor lakin belki de kendi tenimi arka sokak binalarının eşiğinde kırdığım bira şişelerinin cam parçalarıyla kesişlerim de ten, umut ve ruhum üçlemesinden ipuçları taşımaktadır ya pek de benim ilgi alanıma girdiğini söyleyemem bu konuların.

(ya sen nelerden konuşmak istersin adam, dünya üzerindeki doğum oranlarının düşüşü ve intiharlar arasındaki ters orantıyı sistemin yıkımıyla ilişkilendirdiğin teorilerin varsa seni dinleyebileceğimi bilmeni isterim fakat senin de bilmen gerekir ki buralarda amaçlarla bezeli bir yaşam olasılığı var olmamakta. ah yanlış anlama, eğer ki devrim düşlerin varsa asla ağzımı açtığım yok onlara, hatta hatırlarım ki bir zamanlar ben de oldukça benzer düşlerle uyurdum yatağımda. dinleyebilirim ve hatta belki gülümserim, sana çocuklardan kaçmamın dünyada olanlarla ilgisini anlatırım belki birkaç kadeh şarap, bolca dumandan sonra. sevişirken teninde ağlayabilirim üstelik anlattıklarıma lakin... lakin bilmeni isterim ki yaşayabileceğim hayatlar arasında en kendimsilini yaşıyor, seviştiğim veyahut sevişmediğim kadınlar ve adamların hayatıma müdahale çabalarından hiç haz almıyorum. hem sevişmeye gelmişken sana, beni tekrar kılıflandırma.)

kendi kendime yaşadığım sokak aralarının tanıdıklaşmayan meyhanelerini sevmemi yabancılaşma ve modern kentlerle bağdaştırmaları çıkası sokaklarımın içimsel olduğunu bilmeyenlerce lakin şu geçenlerde karşılaştığım psikiyatristle ortaklaşan düşüncelerimiz de bulunmakta ruhum hakkında, asosyal olduğum konusundaki görüşüne yıllar önce bana söylediği andaki kadar katılıyor, yıllar önceki gibi ona gülüyor -zira o zamanlar da sevmezdim psikiyatriyi ki bu o zamanlarda da bağlıydı sosyalleşmenin tanımına.- ve buradan tüm psikiyatristlere sevgilerimi yolluyorum ki açık açık söylüyorum onları hiç mi hiç sevmiyorum.

(ah adam, mümkünse bana bilimsel zırvalar anlatıp bana şizofreni meyilindekilerin siz bilim tapıcılarından çok daha iyi seviştiğini anlattırma. üstelik yanımda bedenim de dahil olmak üzere hiç bir şeye tapınmamanı tercih etsem de senle sevişmem dengesizlik mi olacak ilgilenmiyorum sevişmeyi tapınak olarak kullanmaktan haz alıyorum.)

isteklerimin olumsuz çekimdeliği ruh hallerim üzerine nasıl çıkarımlarda bulunduruyor bilmiyorum lakin öznesi üçüncü tekil bir kimlikte yaşıyorum zaman zaman, zaman zamansa tamamen kaybedip kimliğimi bilmediğim kiliselerin meryemlerinin önünde buluyorum kendimi. ah binlerce meryem tanıyorum nicedir ve nicedir isa'nın doğumunu bekliyorum.

(varamamaktan sıkıldım adam, içimde soluk alıp verenlere dokunmaktan veyahut içimde bunca ölüyü taşımaktan da. ve budamaktan kendimi her sabah tanımadığım erkek ve kadınların döllerinden. merak bu denli uzar mı adam,

isa'dan da geçsem söz verir misin şimdi bana,
giderken boş bir kovan bırak yatağıma...)

cehennem sensin

2008-01-05T10:38:00.000-08:00

cehennem sensin,

kirlenenleri gören gözlerin sahibisin, oluk oluk kan çağıranları, toprağa kana bozayazanları, beyinsizliğin ve pisliğin göbeğinde, gerçeğe bir nebze olsun yakınlaşmayanları -ki gerçeğe yakınlaşmanın bilinmediği bey-in-ler bunlar. onlar ki unutanlar özlerini, onlar ki ibadetlerine dahim mutlaklıklar döşeyenler, onlar ki katılığın ortasında kapkatı, akı' nedir bilmeyenler. ve lanettir ki sen'i isterler; bedenen ve ruhen. bedenlerinin tutsaklığında tutsak kılın isterler ki azap duymasınlar köleliklerinden, ki uçu' sansınlar kendinleri-ni. ağızlarına dolalı özgürlüktür ki nice ve kutludur lakin bilinir ki ağıza dolananlar beş para etmezlerdir içe düşmediğinde. ki içe düşenlerin ihtiyacı yoktur ağızlara.- gören gözlerin. rasyonel, materyalist denklemlerin enjekte edilişini bilensin -ki gerçeğin enjekteyi ihtiyacı yoktur,, kimileyin şırınganın ucunda olsa da,,-, kelimenin iletişimsizliğini bilen -ki iletiştirmemek nihai amaçtır orda, yok edi'nin ön koşulu.-, oksijene saldıkları yutturucudan değil, evrenden soluk alan, evreni bilensin. evren olan. gören gözlerin sahibisin -jim'in gözlerini bilirsin...-, görünün önündeki sis perdesini kaldırı'mında tek taş ilerleyensin. cehennem sensin.

cehennemin sen olduğunu bilen sensin, uçu'yu, akı'yı isteyensin. cehennem sensin. kurulu bin yüz bir düzen-(k)ek arası mantığın yokluğunda tek, bir olmak isteyen sensin. benzer kılınmışlığından tek göz'üken (k)oyunlar arası rengahenk bütünlük isteyen sensin. cehennem sensin. para- nam- mal- mülk pusulalarını reddeden sensin. "mülkiyetin meali imhadır." diyen zihne sahipsin -ki mülkiyettir ki kutsanmıştır tarih tarafından. mülkiyettir ki kutsanmıştır iktidar tarafından. mülkiyettir ki putlardan fazla tapılmıştır. -zihnin putları çağlarda değişse de yok olmamıştır hiçbir devrimle. ki tek bir devrim yapılmamıştır yeryüzünde. (devrimi an'a hapsederek meta kılan zihniyet devrimi düşlemekte ki bu bir ironi gelemeyesidir ruhuma, ruhum acıyası, acıyası, acıyasıdır. -devrim düşlemlerine düşenler tragedyası sürmekte..-)

cehennem sensin.

ün ve iş ki elde etmenin zorluğu öğretilir -ki zorluğu başarmaktan tatmin olan egolar yaratmışlardır ki insanın en ben'ine işlemeleri işlerine gelir. ki ün ve işi hedef koymuşlardır ve zorlaştırmışlardır ki durmaksızın işlesin insan ki gerçeğin ötesindeki yapay leş cennetlerine kavuşsunlar onlar çalışmadan ve çalıştırarak kulu kıldıklarını. kulların önüne atılan kemiklerdir ün ve iş ki, kemiğe ulaşım yolu onların yapay cennetlerine leş katmaktan geçer ki, yaratımları leş-i cennetlerinin kaldırım taşlarıdır kul kılınan insan.- leş-i cennet ve ün ve iş istemeyensin ki; cehennem sensin.

bilirler ki duyguları avuçlarına almadan avuçlanamaz insan -avuçlamak burada kul kıllanmakla eş düğümlüdür çokca.- aşkı -ki ilahidir o, kutlu'dur, doğ'u'dur.- metasal ve uzaysal inşa ederler ki kapılanın şerrinden korunaklarının ön temelidir bu. sen bilirsin ki, aşka düşen, dahi ele alınamaz ki bu sonsuz gücüdür aşkın doğ'umunu makro kozmostan alan. bu nedenlendir ki aşkı ellerinin jokeyi kılmak ve suni gül bahçelerinde yaratma'k uludur emellerinde. -emelleri olan leş-i cennetin gül kokusuzluğu bundandır.- gelirse ki öncensinde tanımlayamasızlıktan serbest dolaşan aşk, fark edildiği yerde mutlaktır taşlanması. tek bir aşk dahim olsa evrende bilirler ki tek tümü oluşturandır, kapsayacaktır eninde sonunda tümü ki tek tümdür. sen, tekin tümlüğünü ve tümlüğün tekliğini bilen, içi aşk kokansın. cehennem sensin.

cehennem sensin.

beyinlerden ve zihinlerden düşleme eylemini -onların, iktidar odaklarının barınmasını istemedikleri tüm eylemlerle beraber- silme operasyonu yüksek başarıyla hayata geçirilirken sen halen düşleyensin. cehennem sensin.

yapay sınıflar yaratıp yöneten ve yönetilen olarak gösterdikleri sistemin başının gösterilenler değil, dev para sahipleri olduğunu bilensin, haber bültenlerinde parlemento binalarını kukla oyunları izlemek için izleyen. sınıfsallığı reddedensin, ki sınıfların sermayedarların işine geldiğini bilen. cehennem sensin.

antik çağ kentlerinde taş köprülerde eski zaman şairlerinin intihara meyilli bileklerinden kurumuş kanlarını içersin. kaybolursun bir gece vakti düşlerinin çöllerinde, akrebin zehrini dudaklarınla emer, zehri beynine dökersin. cehennemsin,

cehennem sensin!

büyü tozu

2008-01-05T10:37:00.000-08:00

kelebek kanatları
-
yaprağın renkleri
-
çöken medeniyet

mutlak gerçeklik parça parça soyuluyor şimdi gözlerimden,
gözlerim hergün daha yakınlaşıyor gerçeğe ve her an daha ışıldıyor ruhum, uzaklaşırken onlar
duvarlarıyla gözlerimden.

tüm şehir yavaş yavaş düşüyor görüşümden, bu koca rezil gezegen yerle bir oluyor, galaksi sistemi parçalanırken sonsuz parçacığa gözlerimde yeni bir yaşam diriliyor... gözlerim ütopya kokarken beliriyorsun görümde, derken beynimdeki bulanıklık duruluyor birden, gözlerimin ve zihnimin silinmesi sonucu gelen satori bu;

gözlerim silinirken sis perdesinin kalkması,
zihnim silinirken yıkılan duvarlarla birleşiyor
,,,

(sen içimde benlen birleşiyorsun.)

ilahi bir ışık yayılıyor tüm varlıklardan, nesneler katlarca parlaklaşıyor, gözlerim masmavi safi akıyor, ruhum şeffaf, su'laşıyor ve bedenim sevişirken tüm bu oluşla salınıyor gözlerim güneşle oynayan küçük bir yaprağın peşinde. büyülenmiş renkleri izliyorum, sarının, yeşilin, kırmızının ve pembenin hiç görmediğim tonları yaprakta hayat bulurken içinden ateş fışkıran gözlerimin toprağa bir damla yaş düşürdüğü yerde, gökyüzünün tüm renkleriyle bir tanrıça kelebek doğuyor.

(gökyüzünün tüm renkleri senlen bir ebru oluşturuyor içimde,
tenin
tenime değiyor.)

kelebeğin kanatlarındaki sınırsız renkler bir ebruyu oluştururcasına dolanıyor birbirine, kelebeğin kanatlarındaki sınırsız renkler bir ebruyu oluştururcasına birbirine dolanıyor ve bir koca gri kent kapkara patlıyor görüşümde,

(görüşüm birbirine girerken
bedenim bedenine yapışık inliyor
gökyüzünde.)

kentin enkazından gri bulutlar yükselirken yapraklar yıldızlara karışıyor, kelebek yükseliyor ve yıldızlara varan kanatlarının yapraklarla sürtüşmesinden ışıltılar saçıyor.

(kelimesiz kalıyor ağzım ağzına değdiğinde,
tüm kelimeler
gereksiz kalıyor teninde.)

ayaklarımın altında delice patlamalar oluyor, tüm evren birbirine karışıyor, uygarlık tüm izleriyle usul usul siliniyor yeryüzünden ve tüm tarihlerin yalanları toprağa dökülüyor.

(ellerin bedenimi çizerken kalemleriyle,
gözlerinde yeni bir tarih doğuyor ...)

Beat'e hızlı bir bakış

2008-01-05T10:36:00.000-08:00

“Gazeteci: ‘Beat Kuşağı ‘arayış içinde olan’ bir kuşak olarak tanımlanıyor. Neyi arıyorsunuz?’

Kerouac: ‘Tanrı’yı. Tanrı’nın bana yüzünü göstermesini istiyorum.”

John Clellon Holmes’un aktardığı biçimiyle Kerouac’la yapılmış bir TV röportajı.

Gözlerinin, kulaklarının olması utandırır görmekten, duymaktan olan biteni, konuşabilmek dahi acıtır kimi zaman; konuş-a-mayanlara, konuş-turul-mayanlara ithafen... Dört bir yanda leş, dört bir yanda kan, kir, kin, nefret vardır. Acı-r tüm dünya, yok olur insan... İnsanlık yok olur, bombalar patlar, tanklar geçer, sular kan kokar, betonarme yalnızlığına gömülür şehirler bin bir -k- oyun, bin bir maske, bin bir düzen-bazlık içinde. Şehirlerde bin bir yüz erir, yüzler erir, yüzler birleşir; tüm yüzler makinaya döner.

Henüz makinalara dönmemişsen yüzünü, acılar, utançlar içinde bir çığlıktır yaşamın. Bir çığlıktır yüzün ve sen her dakika daha fazla şehre tutsak kılınan bedenini vurmak istersin yollara. Her yol bir kaçıştır ya hani belki de, kaçmak istersin utancından, acıların içinden geçmek pervasızca; saf yaşamak istersin sen. Bir çığlıktır yaşamın, bir haykırış modern zamanlardan. Yollara, dağlara, kırlara, yeni, keşfedilmemiş coğrafyalara, keşfedilmemiş insanlara vurmak istersin raylardan. Ray, su, toprak; gidişin her neyleyse, her neyin üzerindeysen, neye varıyor, neyden geçiyorsan kendinden geçemiyorsun, kendini taşıyorsun ya hani, hani çıkış yok ya buradan, daha çok gitmek istersin; daha şehirsiz, daha yolcu olmak... Tanıdığın anda incilerini döken kişilerden, durduğun an içine alan hayattan kaçarsın. Durmanın acısını gitmeye vurur, gittikçe bir nebze daha çekebilirsin yaşam dedikleri ihtimalsizliği. "Yaşamım irademdir, iradem nerede?" çığlıkları içinde yollara sığınır, bir yollarda huzur bulursun. Ya zamanından sonra doğmuşsundur sen ya da zamanın hiç gelmemiştir ya bu sonucu değiştirmez; eğreti durmadığın tek yer vagonlar, kamaralar olur, en çok otostop çekmek yakışır sana ve en kendin olduğun an sırtında çantanı taktığın, yeni bir yolculuğa henüz başlayacağı andır...

Hayatının tek ve yüce amacını, nihai hedeflerini belirleyen modern ışıltı seni de es geçmemiş, payına pahalı cici biciler vermiştir, hani senin için onları yapan ellerden öte hiç bir anlam ifade etmeyen şeyler... Ah tabii evlilik, çocuk, ibadet, silah ve sana angarya gelen bir dolu şeyle daha beraber... Önündeki avuç içlerine baktıkça başka bir el arar, bulamadıkça kendi avuçlarını kendin doldurmak ister, "onlar"ın yanında olamadıkça bu, türlü kendinden geçişin ambalajı yaparsın ruhunu. Boşluğun tüm yaşamları gibi alkolle ve uyuşturucuyla kolkola girer, hayatın anlamsızlığını bir başka boyuta geçerek kafa güzelliğini ibadetin kılar, seviştiğin adam ve kadınlarla hayata anlam katmaya, boşluğu doldurmaya, doldurmaya, doldurmaya çabalarsın... Boşluğu kaldıramayan bedenin arayışlarıyla dinde bulur kendini kimi zaman, hele ki doğuya çevirirsen başını; mistik diyarının gözlerini alan parıltısına kapılır, şehre inat doğaya, evrene dönmüş ruhunu evrenle bir kılmaya adarsın hayatını. Yolculukla, uyuşturucuyla, dinle sürekli ve sadece unutuşu ararsın. 'Hayatı sevmez' değil, 'var olan hayatı sevmez'sin sen bu yüzdendir koyverip gitmeyişin, utancının ve acının satır aralarında yaşamaya bir çabadır hayatın.

Biz, X Kuşağı çocuklarına, Üçüncü Dünya Savaşı'nın sinyallerini hissettiğimiz, yaşadığımız şu küresel çağda pek de uzak gelmediyse bu söylediklerim, hadi gelin 1950lere, savaşta ölmeyenlerin konformist Amerika'sının popülist James Dean çocuklarının karşı kıyısı BEAT KUŞAĞI'na gidelim.

“BEAT olmak ve YARATICILIK. ‘Beat’ para kazanmaya yönelik hırsın yokluğu anlamına gelir. Hemen bütün insanlar günlerini aktif bir şekilde para peşinde koşarak geçirir. Bu trendi görmezden gelen azınlık özel bir meziyetle, yaratmalarını ve yaratmanın verdiği hazzı duyumsamalarını sağlayan bir zihinsel özgürlükle kutsanmışlardır.”

Ron Rice Çeviren: Can Yalçınkaya
Naked Lens - Altı Kırkbeş Yayıncılık

"Beat" esasen İkinci Dünya Savaşı sonrası caz müzisyenlerinin, sokak müzisyenlerinin "başıboş, sahipsiz, yapayalnız, düşkün, yoksul, bitkin, umarsız, çökmüş, yıkılmış, kepaze, uyku bilmez, gözünü kırpmayan, her şeyi derinlemesine algılayan, aşırı duyarlı, kendi başına, meczup ve toplum tarafından itilmiş sokak serserisi, murşide ermiş, münzevi" anlamında kullandıkları bir terimdir. Harvard Üniversitesi Hukuk mezunu Burroughs 1944'de New York'ta, sokak şairi, hırsız Herbert Huncke'den, Colombia Üniversitesi'nde o sırada birinci sınıftaki, bir gece odasında yatacak yeri olmadığı için orada kalan Kerouac'la yakalanmasından ötürü atılmış olan Allen Ginsberg Burroughs'dan, futbol bursuyla Colombia Üniversitesi'ne girip ayağının kırılmasıyla atılan Jack Kerouac Ginsberg'den duyar. Metrolarda uyuyan, hayata dair hiç bir şeyi takmayan Huncke'nin gözlerinde ilahi bir ışık gören Kerouac, kelimenin kökenini kutsal, kutsanmış anlamındaki "beatific"le bağdaştırır, beat'in aynı zamanda ezilenlerin, dışlanmışların gizli kutsallığını da ifade ettiğini söyler ve 1948'de John Clellon Holmes'la sohbeti sırasında kendilerini, kalıpların dışındaki gerçekliği arayan "Beat Kuşağı" olarak tanımlar. 1952'de New York Times Magazine'de Holmes'ın yazdığı "Bu, Beat Kuşağı." adlı makalesiyle ilk dışa vurumlarını yaşar bu yeraltı edebiyatını, 68 kuşağını -istemsiz de olsa- yaratacak adamlar. Beat’i anlatan ilk kitap da Holmes'dan çıkar; Go. Ginsberg ve Kerouac'ın arkadaşı Neal Cassasy'den ve Kerouac'ın ilk kitabı The Town and The City'den etkilenerek yazdığı kitap ne bir başarı ne de bir hareket yaratır, taklitliğiyle.-

1943'de Lucien Carr vasıtasıyla tanışan adamlarımız, birbirlerine Walt Whitman, Arthur Rimbaud, Oswald Spengler... okutur, uyuşturucu kullanır, caz dinler, otostopla ülkeyi gezerlerken spermleri atarak, Beat Edebiyatı'nın ovülünü döllerler, savaşa, baskıya, zora, “faşizme” karşı; kurtuluşu Doğu'da; Zen Budizm'inde arayan felsefelerini yaratırlar. Tüm bunlar zamanların kaka çocukları olmaları için yeterliyken bir de üstüne, sanatı, gerçeğin saf bir dışa vurumu; yazımı, kelimelerin aynen zihne geldiği haliyle ifadesi olarak gören adamlarımız yaşadıkları eşcinsel ilişkileri de yapıtlarında anlatınca Amerikan Edebiyatı'nda bir patlayıcı işlevi görürler.

1947'de Woodbury Şiir Ödülü'nü alır Ginsberg, 1948'de bir gece Columbia Üniversitesi'ndeki odasına William Blake gelir -elbet Blake de baş taçlarıdır bu adamların.- ve o, bunu bir vahiy olarak algılayarak şiire devam etmesinin gerektiğini düşünür; evet, Ginsberg iktidarı, imgeleriyle ve diliyle utandırmak isteyen bir peygamberdir. Bundandır ki, eşcinselliğinden de bahsetmelidir, politik bir eylemdir bu; toplum kurallarını, tabuları yıkma yolunun kaldırım taşlarını döşemektedir.

************************************************************

Burada bir dipnot olarak, -insanı fazla mekanikleştirdiğini düşünsem de- Freud'a ithafen biraz çocukluklara insek, öyle bir dönemden nasıl olup da böyle adamlar çıktığını anlamamız kolaylaşır sanıyorum;

Küçük Allen, 3. Haziran. 1926'da New Jersey'de doğdu. Yahudi cemaatiyle büyüyüp, şizofren komünist İşçi Partisi üyesi annesi; sosyalist, musevi babası ve erkek kardeşiyle Rusya'daki Yahudi Soykırımı sırasında Amerika'ya kaçtılar. Dokuz yaşında eşcinsel olduğunu anlayan Allen'ın, -bu noktada Freud'dan çıkarak, Allen'in eşcinselliğini doğal cinsel bir yönelim olarak algılıyoruz, sorunlu bir çocuklukla oluşan bir hastalık olarak değil elbet.- lisede Walt Whitman'le tanışmasıyla, beat'in filizlerinin içinde filizlenmesi için gereken sulak alan oluşur.

Küçük Jack ise, 12. Mart. 1922'de Massachusetts'te Jean-Louis Lebris de Kerouac olarak doğdu, sonradan kendisine Jack adı takıldı. Kanadalı Fransız soyundan gelen göçmenler olan ailesinin New England'ın Lowel adındaki küçük bir sanayi kasabasına taşındı. Büyük Bunalım'dan nasibini alan Kerouac ailesi Jack'den beş yaş büyük oğullarının 1926'da ölümünü yaşadılar. Küçük yaştan itibaren yazıp çizen, aile arasında sessiz filmler çeviren Kerouac, eğitimine bir katolik okulunda başladı. Arkasından gittiği İngiliz devlet lisesinde ingilizceyle tanışan Kerouac, eline ne geçerse okudu.

Bu üç adamın içerisinde en rahat koşullarda büyümüş olan küçük William, 5 Şubat 1914’te St. Louis/Missouri’de tüccar zengini bir ailenin oğlu olarak doğdu. Dedesi hesap makinasını mücidi olan bu minik dahi de ilk başlarda biseksüel, ardından eşcinsel ilişkiler yaşadı.

Karşı koymayı ve deliliği temsil eden Ginsberg, sömürülen sınıfların sefaletini, yaşamın sınırını ve kutsal dinleri temsil eden Kerouac ve burjuvazinin insan saymazlığını, ailesi için bir "utanç kaynağı" oluşuyla temsil eden Buroughs... * Ve elbet ortak noktaları; başkaldırı, eşcinsellik, toplum dışılık ve beyin; her yönüyle bir "ötekilik"!

* İkinci Dünya Savaşı sırası girdiği eşcinsel ilişki nedeniyle ordudan atılmasının etkilerini de ekleyin hele...

************************************************************

Embriyodan cenine, ceninden bebeğe dönüşmüştü beat. Doğum sancılarıyla daktilo başına oturan Kerouac, kağıdı değiştirmekle bile uğraşmamak için daktiloya rulo bir kağıt takarak üç hafta boyunca yaşamsal ihtiyaçlar dışında, yazmaktan başka hiç bir şey yapmayarak beat'i Amerika'ya tanıtan ve bir nevi beat'in manifestosu olan On The Road'u yazmıştır. Her yollara düşme sevdalısının hikayesi olan Kerouac'ın Neal'le yollarda yaşadıklarını anlattığı kitabı 1951'de ilk defa yayınevinin yolunu tutsa da yayınlanması için 1957'ye kadar beklemesi gerekir. -Beat özentisi kuşağın başucu kitabı olan On the Road elbet çok, çok önemlidir lakin kuşağı anlamanın yolu Dharma Bums'dan geçer.-

1954'de San Fransisco'ya taşınarak Mcclure, Synder, Rexroth ve Lamantia'yla tanışan Ginsberg, Kenneth Rexroth'un kalıplardan, kurallardan kurtulmuş şiiriyle tanışır. San Fransisco'da bir tarafında Berkeley Rönesans'ı çevresi (Robert Duncan, William Everson, Jack Spicer...), bir tarafında evinde seks ve anarşi üzerine kalabalık toplantılar düzenleyen Rexroth'la tanışan Ginsberg beat'in şiir peygamberi olma yolunda hızla donanımlanıyordu. Rexroth'un kalıp ve kurallardan uzaklaşmış şiirinden cesaret alan Ginsberg 13. Ekim. 1955'de San Fransisco'da Rexroth'un oturum önderliğinde Mcclure, Synder, Whalen, Lamantia, Kreouac ve Ginsberg'in tohumları Whitman, Ezra Pound, A. Artaud, D.H.Lawrence gibi ustalara dayayan şiirlerini yüz elli kişilik bir dinleyici kitlesine okuduğu Six Poets İn Six Gallery organizasyonda Ginsberg, Howl adlı şiiriyle Amerikan Şiiri'ne bir bomba patlatarak beat'in şiirini yazar.

“...
Molok! Yalnızlık! Pislik! Çirkinlik! Külkovaları ve elde edilemez dolarlar! Merdiven diplerinde çocuk çığlıkları! ordularda hıçkırarak ağlayan oğlançocukları! Parklarda gözüyaşlı ihtiyar adamlar!
Molok! Molok! Kabus Molok! sevgisiz Molok! Zihinsel Molok! Molok ezici yargıcı insanların!
Molok akıl almaz zindan! Molok kurukafa bayrağı çekilmiş ruhsuz hapishane ve elemlerin kurultayı! Yapıları yargı olan Molok! Savaşın sayısız taştan abidesi Molok! sersemlemiş hükümetler Molok!
zihni salt bir makine olan Molok! damarlarında kan yerine para dolaşan Molok! parmakları on ordu olan Molok! göğsü kendi cinsinin etini tüketen bir dinamo olan Molok! kenarlarından dumanlar tüten bir gömüt olan Molok!
Molok gözleri binlerce kör pencere! uzun sokaklarında ebedi Yahovalar gibi
gökdelenler dikilen Molok! sis içindeki fabrikalarında düş kurup cavlağı çeken Molok! devasa bacaları ve antenleriyle kentleri taçlandıran Molok!
Sevdası sonsuz petrol ve taş olan Molok! ruhu elektrik akımı ve bankalar olan Molok! yoksunluğu dehanın sureti olan Molok! yazgısı cinsiyetsiz bir hidrojen bulutu olan Molok! Molok adı us olan!
Molok içinde yapayalnız oturduğum! Kendinde melekleri düşlediğim Molok! Molok Delirdiğim! Sikemiciyim Molok’ta! Aşksız ve erkeksizim Molok’ta!
Molok ruhuma çok önceleri giren! Molok içinde gövdesiz bir bilincim ben! Molok beni doğal esrikliğimden korkutan! Kendimden geçtiğim Molok! Uyandığım Molok! Gökyüzünden boşalan ışık!
Molok! Molok! Robot apartmanlar! görünmez banliyöler! hazine çatıkları! kör sermayeler! şeytansı endüstriler! hayaletimsi uluslar! mağlup edilemez tımarhaneler! granit yaraklar! canavarca bombalar!
Onlar Cennete kaldırırken Molok’u parçaladılar sırtlarını! Kaldırım taşları, ağaçlar, radyolar, daha bir dünya şey! zaten varolan ve hep içinde olduğumuz şehri Cennete kaldıranlar!
...”

A. Ginsberg - Howl
(Altı Kırkbeş Yayıncılık - Uluma / Aralık 2007
Hazırlayan ve Çeviren: Şenol Erdoğan)

“Bir bariyer yıkıldı. Bir insan sesi ve bedeni; Amerika’nın sert duvarına, onun ordularına, akademilerine, kurumlarına, düzeninin sahiplerine ve güç destekli temellerine karşı gürledi.”

Michael McClure
(Altı Kırkbeş Yayıncılık - Uluma / Arka kapak
Aralık 2007)

Dinleyiciler arasındaki Lawrence Ferlinghetti'nin Ginsberg'in kitabını çıkarmayı önermesiyle dünya hem Beat'in doğumuna, hem bugün halen açık olan City Lights Kitabevi'ne tanık olur. Ferlinghetti'nin kurduğu kitabevi dönemin Beat edebiyatçılarının toplanıp caz ve uyuşturucu eşliğinde şiirler okudukları mekan olur kısa zamanda. Howl and Other Poems çıkar çıkmaz ahlaka aykırı bulunurken kitap tüm Amerika'da binlerce satarak Ginsberg'in ve Ferlinghetti'nin adını duyurur. 1958'de Kerouac'ın The Dharma Bums adlı özyaşamöyküsel romanıyla Beat Edebiyatı Amerika'da tam bir kabul görür. Lawrence Lipton, tüm beat kuşağına "Kutsal Barbarlar" adını takar, açıklaması ise şöyledir; "Onlar, ben'liklerini kutsal yollarında ararken, uygar denilen dünyanın tüm geleneklerine alternatif bir sanat anlayışıyla yadsıyorlar." Kısa zamanda ülkede komünizm kadar tehlikeli sayılan beat, tüm yıldırma politikalarına karşı ilerleyerek 69 ruhuna gebe bir bilinç yaratır. -Tekrar ve tekrar altını çizelim ki oldukça bilinçsiz bir etkidir bu lakin Beat siyasi bir hareket değildir, özellikle Ginsberg'in "eylem adamlığı"yla Beat'e siyasi etiketler eklenmiş olsa da.-

“Beat edebi akımının tamamı, bir dereceye kadar, Kerouac’ın bebop’ı emprovize, spontane gelişen bir biçim olarak yorumlaması üzerine kurulmuştur.”

A. Ginsberg
Çeviren: ş. e.

Uyuşturucuyu politik bir gereç olarak da kullanan bu adamların yapıtları dogmatik tüm bakış açılarına karşı duruş, geleneksel tüm değerlerin karşı cephesi olması, güçlü kapitalizm eleştirileri içermesi ortodoks marksist devrimci bir edebiyattan bahsettiğimiz anlamına çekilmesin, yaşadıkları deneyimleri kurgusuz, sistemsiz yansıtmayı üslup belirlemiş adamlarımız an'a sıkışmış, materyalist bir devrimin öncü ya da istekçisi değillerdi; onlar, tabuların üzerine gidip soru sorma arzusu uyandırarak, -zannımca- gerçekten devirecek -ve yerine yenisini koymayacak- bilinçsel bir devrimin kaldırım taşlarını döşediler. Kerouac'ın ilerleyen senelerde yaratmak istediği etkinin bu olmadığı, yanlış anlaşıldığı üzerine serzenişlerini duyacak olmamız onu/hareketi yolundan dönen bir devrimci/yolundan dönen bir mücadele olarak değerlendirmesin -ne de olsa hiç birimizin ortodoks devrimcilere hayranlık aptallığı gözlerle bakmiyoruz.- Kerouac hipilerden, 68 kuşağının sinyallerinden rahatsız olmuş olsa da yüzümüzü Burroughs'a çevirdiğimizde kimi zaman etkileri Giyom Tel'den bir sahne canlandırırken karısını yanlışlıkla öldürmek gibi aşırı uçlara kaçmış olsa da eksiksiz bir beat ruhuyla karşılaşıyoruz.

1953'de uyuşturucu deneyimlerini anlattığı Junky'den sonra, 1959'da Amerikan Edebiyatı'nı Naked Lunch'la sarsan Burroughs bu kitapla, gözlenmesi gereken bir çomak olarak, hayatı boyunca kalacağı CIA'in takip listesine girer. Realizmi yıkan serbest çağrışım formunu andıran üslubu, anlatımı ve öfkesiyle sürrealizmin etkilerini gördüğümüz Beat'e; sömürülerin, savaşların, bin bir pisliğin, tezatı olan masumiyetle birleşme olasılıksızlığını dilin manyetik alanını tersine çevirek karşı uçların birbirini itmeleriyle yıkacağı öngörüsü Burroughs'a cut- up / kes - yapıştır tekniğini buldurmuş, Beat'e dadaizmi yaftasının da yapıştırılmasına sebep olmuştur. Katmasını sağlamıştır sağlamasına ama ne bir dada etkisidir beat, ne bir sürreal etkisi, beat'tir sadece o, ötekilerin öyküsü, şiiri, yaşamıdır. Hassan Sabbah'ın devrimci modelinin örnek alınması gerektiğini ifade eden Burroughs, Gözden Geçirilmiş İzci El Kitabı'nda anarşist izcilere dünya devriminin genel planını vermiş, ekolojinin önemini vurgulayarak, hayvan nüfusunun artmasının devrimin lehine olduğunu ifade etmiştir.

"Şişman ve yavaş CIA ajanları leoparlar için ideal besin kaynağıdır." Burroughs.

Kullandığı uyuşturuculara rağmen seksen üç yaşına kadar yaşamasını, vücudunda ölen hücrelerin yeniden canlanması için dönem dönem "temizlenip" devam etmesine bağlayan Burroughs'ın günlüğüne 1. Ağustos. 1997'de girdiği şu satırlar ise kaleminin değdiği son sözcükler olacaktır;

"Düşünmek yeterli değildir.

Hiçbir şey değildir. Bilgeliğin doyum noktası diye bir şey yoktur, deneyim -- boktan bir şey işte.

Kutsal kase değil, son satori değil, son çözüm de değil. Sadece zıtlık.

Tek şey çatışmanın aşkın olduğuna karar verebilmektir ki benim Fletch, Ruski, Spooner ve Calico için hissettiğim gibi. Saf aşk.

Sevgi? O da nedir?

En büyük doğal ağrı kesici. Her ne ise...

Sevgi."

Çeviren: Serhat Poyraz

Bir yaşamdır beat, soluk alır verir, sancılanır kimi zaman, masaya yumruk atar, ortalığa çomak sokar, caddenin ortasındaki büzüşmüş koka kola tenekesine atılan bir tekme, o tekmeyle borsa binasının camını kırmaktır. Parlementonun kapısına işeyen üç yaşındaki oğlan çocuğu, barbi bebeklerinin kopardığı kafalarıyla abeküs yapıp iki kere ikiyi bir yetmiş beş yapan kız çocuğudur beat. Beat bir ruhtur, doğup bitecek bir hareket değil, sonsuz, başsız ve 'yolsuz' bir yaşamdır; onlar'ın tüm oyun yollarına karşı yolsuz, egemenlik altında duramayacağından başsız ve ruhlar asla ölmeyeceğinden, bir ruh ölürse bini birden geleceğinden sonsuzdur. Bu yüzden ki 1950lerde ve 60larda beat hakkında-üzerinde-beatnik iki yüz otuz beş dergi çıkmıştır, bu yüzden ki hippiler rayları, yolları mesken tutmuşlardır kendilerine, bu yüzden Bob Dylan gelmiş, bu yüzden anti militarist hareket, eşcinsel mücadele doğmuş, bu yüzden Woodstock olmuş, bu yüzden Parisli haşarılar dünyayı sarsmıştır sesleriyle. Beat olmasaydı Seattle 99'dan bahsedebilirdik, ne Los Angeles 92'den. Beat olmasaydı şimdi ne biz biz olurduk, ne bu dünya -kazanılmış olanlar ufacık zaferler bile olsa- bu dünya...

BEAT SONSUZA...

"Yegane şiirsel gelenek yanan çalının Sesi'dir. Gerisi çöptür & tüketilecektir." Allen Ginsberg

Dipnot:

Şimdi beat'e dair tüm söylediklerimizi unutun. Beat'i kelimelerle nitelemek, anlatmak, onun üzerinde konuşmak safi yalandır, zira Burroughs'un dediği gibi; "Konuşmak, yalan söylemektir." İktidar yasalarla değil, ilişkilerimizle başlar, ilişki kurmanın temeli iletişimse, iletişim kurmanın gerekliliği konuşmaksa -olarak belirlenmişse- ve kelimelere muhtaç kaldıysak konuşmak için kelimenin safi ağızdan çıkan bir ses olmadığı, kurgulandığını biliyorsak, işte o zaman tehlikedeyiz. Kişisel ve genel tarih kelimelerle inşa edilmiştir, edilir ve bunu bildiğimiz an gözümüzdeki perde iner, bunu bildiğimiz andan itibaren daha önceki bakışımızla bakamayız dünyaya, daha önce kurduğumuz iletişimi kuramaz, ilişkilere aynı gözle bakamayız.

Ve şimdi Beat'e yaklaşmadan önce tekrar düşünmenizi öneriyorum, yaşadığınız -veyahut yaşadığınızı sandığınız- hayattan memnunsanız, olan bitenlerin ardıyla ilgilenmiyorsanız, gayet olağan geliyorsa size bu dünya ve üzerinde yaşananlar, evet, evet, lütfen el atmayın Beat'e zira o zaman büyük bir olasılıkla anlayamayacak ve ancak bok atacaksınız.

Beat konusunda ısrarcıysanız o halde birkaç önemli not daha eklemekte yarar var. Beat safi bir edebi tür veyahut edebiyat akımı değildir, -daha öncede belirttiğimiz gibi- bir ruh, bir yaşamdır. Bugün halen Beat yazarlarının ürediğini gösteren kaynaklar çıkmakta -özellikle Avrupa, hele ki Fransa'da- lakin Brautigan, Synder, Corso, Ferlinghetti gibi birçok isim oldukça önemli olsa da, Beat Allen Ginsberg, Jack Kerouac, William Seward Burroughs'la başlamış ve bitmiştir. Beat'in 'en revaçta' olduğu 1955'de Kerouac'ın sesini duyarız zira, "Her yerden yaban otu gibi 'beat' fışkırıyor." Bunun nedeniyse oldukça basit açıklar Kerouac, "Trenlere kaçak binen, sahillerde geceyi geçirip sabah yola devam eden bir ruh nasıl olabilir de her an kameralarla, sivil polislerle takipte olduğumuz bir çağda yaşayabilir?"

Beat'in en açık Zen ayağı olan -ömrünün sonlarında hrıstiyanlığa dönmüş olması bir Buddhi olması gerçeğini değiştirmez.- Jack'in 'kutsal kitabı' Altın Sonsuzluk'tan bölümlerle ve eylem adamı Ginsberg'ün Kuşbeyin'iyle yazımızı bitirelim;

The Scripture of the Golden Eternity

"14

Ona ne isim vereceğiz, aklın ortak sonsuz maddesi mi? Ona esans desek, kimileri onun parfüm, altın, ya da bal anlamına geldiğini düşünebilir. O akıl bile değildir. Tartışılamaz, kelimelere bile dökülemez, sonsuz ve aslında gizemli ve açıklanamaz da değildir. O veya budur o. Altın sonsuzluğu rahatlıkla “Bu” diye adlandırabiliriz. Ama “Bir isimde neler vardır?” diye soruyordu Shakespeare. Bir başka isimle altın sonsuzluk sevgili gibi olacaktır. Bir Tathagata, bir Tanrı, bir Buda, bir Allah, bir Sri Krishna, bir Coyote, bir Brahma, bir Mazda, bir Mesih, bir Amida, bir Aremedeya, bir Maitreya, bir Palalakonuh, 1 2 3 4 5 6 7 8 sevgili gibi olacaktır. Altın sonsuzluk X’dir, altın sonsuzluk A’dır, altın sonsuzluk ^’dır, altın sonsuzluk O’dur, altın sonsuzluk [ ]’dır, altın sonsuzluk a-l-t-ı-n s-o-n-s-u-z-l-u-k-t-u-r. Başlangıçta kelimeydi, başlangıçtan önce, ezeli sonsuzlukta özdü. Hem “tanrı” kelimesi hem kelimenin özü boşluktur. Suret suretini alarak boşluk olan boşluk sureti sizin görüp duyduklarınız, tam şu anda hissettikleriniz, ve tattıklarınız, bu satırları okurken düşündüklerinizdir. Bir süre bekleyin, gözlerinizi kapayın, birkaç dakika nefesinizi tutun, evrenin menşeindeki iç sessizliğe kulak verin, bırakın elleriniz ve sinir uçlarınız unuttuğunuz saadetin, boşluğun, özün, daima olmak ve daima altın sonsuzluk olma vecdinin farkına varsın. Bu unuttuğunuz derstir. "

25

O herşey olsa da, doğruyu söylemek gerekirse altın sonsuzluk yoktur çünkü herşey hiçbirşeydir: olaylar, gelişler ve gidişler yoktur: herşey boş olduğu, ve boşluk bu suretler olduğu için, boşluk bir biçimdir."

26

Tüm bu kendilikler zaten sona erdi. Einstein bu evrenin kocaman bir hava kabarcığı olduğunu keşfetti, bilirsiniz bu ne anlama gelir.

45

Bu kutsal kitabı anlamazsanız, ya da anlayamıyorsanız, atın gitsin. Özgürlüğünüzde ısrar ediyorum.

66

Altın sonsuzluğun ikinci öğretisi altın sonsuzluğun birinci öğretisi olmadığıdır. Böylece emin olun."

Jack Kerouac
Çeviren: Kerem Koç - Şenol Erdoğan

Kuşbeyin

"Kuşbeyin yönetiyor dünyayı! Kuşbeyin en son ürünü Anamalcılığın
Kuşbeyin Rus bürokrasisinin başı, esneyip duruyor
Kuşbeyin, F.D. Roosevelt`in atadığı, 30 yıl yönetip FBI`yı
.................................... ...............bir türlü defedemedi Cosa Nostra`yı!
Kuşbeyin bölüştürür yakılacak buğdayı, tabii
.................................... ...............dünya pazarında fiyatlar yüksek kalmalı!
Kuşbeyin Uluslararası Para Fonu aracılığıyla borç verip durur
.................................... ...............Gelişmekte olan Ulusların polis devletlerine!
Kuşbeyin, kendi başına yaralayamaz kimseyi asla
bağımlıdır kendisine pezevenklik eden dairesine
Kuşbeyin beyin nakilleri sunuyor İsviçre`de
Kuşbeyin gecenin köründe kalkıp düzeltiyor çarşaflarını Kuş beyinim ben!
Ben yönetiyorum Rusya`yı, Yugoslavya`yı, İngiltere`yi, Polonya`yı, Arjantin`i,
.................................... ...............Amerika Birleşik Devletleri`ni, El Salvador`u
Kuşbeyin çoğalıp duruyor Çin`de
Kuşbeyin Kremlin`in duvarına yerleştiriyor Stalin`in cenazesini
Kuşbeyin zorla benimsetiyor petro-kimyasal tarımı Afrika`nın çöl bölgelerine!
Kuşbeyin düşürüp duruyor Kuzey Kaliforniya`daki su tabakası düzeyini
.................................... ...............Orange İli Ziraat Bankaları için emerek
Kuşbeyin zıpkınlayıp balinaları bi güzel lüpletiyor yağlarını tropik bölgelerde
Kuşbeyin kafalarına vura vura öldürüyor yavru ayıbalıklarını sonra
.................................... ...............ne giyecek Paris`e gittiğinde
Kuşbeyin Pentagon`u yönetiyor kardeşiyse CIA`yi, Yükseliyor Semizgöt!
Kuşbeyin düzenliyor Time`ı Newsweek`i Wall Street Journal`ı Pravda`yı
.................................... ...............İzvestiya`yı bi yandan da o biçim yazılar
Kuşbeyin işte Papa, Başbakan, Başkan, komiser, Ulu lider, Senatör!
Kuşbeyin Reagan`a oy verdi ABD Başkanlığı için!
Kuşbeyin Mucize ekmek pişiriyor rafine beyaz undan!
Kuşbeyin köleler sattı, şeker, tütün, alkol
Kuşbeyin ele geçirip Yeni Dünya`yı kıydı Popocatetl`deki
.................................... ...............mantar tanrı Xochopili`ye!
Kuşbeyin Başkandı yüzlerce gizemli öğrenci makinalılarla tarandığında
..........................................Tlatelulco`da Kuşbeyin 20.000.000 aydınla Yahudi gönderdi Sibirya`ya,
......................15.000.000`u asla geri gelmedi Başıboş Köpek Kafesi`ne
Kuşbeyin bi bıyık bırakıp İkinci Dünya Savaşı`nın son yılında
......Amfetaminlerle kafa bulup yönetti Almanya`yı Kuşbeyin buldu kesin çözümü
Avrupa`daki Yahudi sorunu`na Kuşbeyin kotardı bu işi Gaz Odalarında
Kuşbeyin kodesten bi süreliğine çıkardı Lucky Luciano`yu
.................................... ...............herif mafya güvenlik altına alsın diye
.................................... ...............Sicilya`yı ABD Kuşbeyini için Kızıllara karşı
Kuşbeyin silah yapıp Kutsal Topraklar`da hepsini sattı Güney Afrika`daki
.................................... ............... .................................... ...............beyazlara hani
herifler Yahudi bile değil nasıl olsa
Kuşbeyin helikopterlerle donattı Orta Amerika`daki generalleri, herifler
.............rahat durmak bilmeyen bi yığın Yerliyi temizlesinler de uygun bi iş
.............ortamı yaratsınlar şöyle
Kuşbeyin bir yıldırma savaşı başlattı İsrailli Yahudilere karşı
Kuşbeyin Siyonist savaş uçakları yolladı gidip vursunlar diye
.............Filistinlilerin Beyrut çevresindeki ufak barınaklarını
Kuşbeyin yasadışı kıldı dünya pazarında Afyon kökenli ilaçları
Kuşbeyin biçimlendirdi Afyon Karaborsa`sını
Kuşbeyinin babası zımbaladı eroinci kuşları aşağı Doğu Yakası`nda
Kuşbeyin Akbaba Operasyonu`nu düzenledi zehirli gazlar püskürtmek amacıyla
.............Sonora`daki marihuana tarlalarına
Kuşbeyin hastalandı Harvard Meydanı`nda Meksika otu tüttürüp durmaktan
Kuşbeyin Avrupa`ya vardı Propaganda yoluyla hamamböceklerini kazanmak uğruna
Kuşbeyin yüce bir Uluslararası Ozan oldu dolaştı
.............dünyanın dört bir yanını Kuşbeyin Övgüleri söyleyerek
Sonuçları bildiriyorum, Şiir Yarışması`nı kazanan Kuşbeyin
Kuşbeyin Dünya Ticaret Merkezi`ni kurdu New York Limanı sularına,
.............tuvaletlerin umursamazca boşaltıldığı-
Kuşbeyin kesmeye başladı Amazon`un Yağmur Ormanları`nı ırmak kıyısında bir
.............kağıt hamuru fabrikası kurmak için
Irak`taki Kuşbeyin saldırdı İran`daki Kuşbeyin`e
Kuşbeyin Belfast`ta bombalar fırlatıp duruyor anasının götüne
Kuşbeyin yazdı Das Kapital`i! İncil`i döktürdü!
.............kaleme aldı Ulusların Zenginliği`ni!
Kuşbeyin insanlığı, Rockefeller Merkezi`nin tepesine
.............Gökkuşağı Odası`nı yaptı dans edelim diye bi güzel
Bağıllık Kuramı`nı buldu, hani ya Colorado`nun kayalık Yörelerinde
.............Nötron Bombaları yapabilsin Rockwell şirketi
Kuşbeyin aleti uzar sanıyor böyle yaparak
Kuşbeyin yeni bir casusu görüyor Dubrovnik`te Pazar Yeri`nde,
.............Gözlük Oteli`nin dışında-Kuşbeyin malafanızı emmek istiyor Avrupa`da,
.............yaşamı çok ciddiye alıyor, kalbi kırılır işbirliği yapmazsanız-
Kuşbeyin zorlu bi göreve gidiyor Komünist Ülkelere
.............kız arkadaşlar edinebilir öyleyse KGB`den gök gürülderken-
Kuşbeyin kavrıyor Buda olduğunu meditasyon yoluyla
Kuşbeyin pek korkuyor gezegeni havaya uçuracağım diye anlayacağınız
.............bu şiiri yazıyor ölümsüz olma isteğiyle-"

Allen Ginsberg
Çeviren: C. Hakan Arslan

* Belirtilmeyen çeviriler bana ait olmayıp, kime ait olduğu bilinmemektedir.

* Jack Kerouac - On The Road için,

http://rapidshare.com/files/69944789/jack_kerouac-_yolda.pdf.html

Golden Eternity için,

http://rapidshare.com/files/69945792/Alt_n_Sonsuzluk_KEROUAC.doc.html

* Yardımı için ş.e'ye teşekkürler.

rubens'le konuşmak

2008-01-05T10:35:00.000-08:00

Rubens, sen, ruhuma dokunan kadınların ve kimi yamacımdan uzak savaşların, kralların, burjuvazinin içinden gelip giriyorsun gözlerime
bir adama meme verişinle

adam ki yaprak gibi yeşil
-o günlerde yapraklar yeşil değil-
adam yeşil olmayan yapraklar gibi yeşil
adam zincire vurulmuş
adam tutsak

kadın ki bir tanrıça gibi soylu
-o günlerde tanrıçalar soylu değil-
kadın soylu olmayan tanrıçalar gibi soylu ve
kadın sarılmış yeşil adama
kadının memesi yeşil adamın ağzında

ah, ruhum söyle bana nasıl bir kutsanmışlıktır bu
ve rubens, sen..
söyle, hangi renklere boyandı ellerin o kadının saçlarına dokunurken ve ellerken parmak uçların memelerine ve gözlerine yansırken yüzünün narinliği için neler geçirdi içine...
kutsanırken sen bir memeyle yeni tanrılar indi mi tuvaline kırmaya zincirleri...

haiku denemeleri--

2008-01-05T10:31:00.000-08:00

su damlası akarsa
sonsuza ışı ışı
yağ okyanusa dolmaya

------

kar altı çiçeği
parıldar ancak
karla bütün olunca

------

tepedeki sursuz düş
yeşil bir damar
akar gölgemden göz görüş

ağıltı

2008-01-05T10:29:00.000-08:00

ağlamak istiyorum biliyor musun,

şu son zamanlarda içime bulantılar yaratan yaşları solumak istiyorum öznesi birinci tekil nesnesi bilmem kaç çoğulla kaybolmuş gamzelerimden bahseden bileşik eylemli cümlelerimlen cümlelerimde.

-ah, nasıl da pervasız yalanlar söylüyorum, nasıl da arsız bileklerim kokan dişlerimden dökülen sesler...
susmak istiyorum oysa yalnızca, uçurumsal suskunluklarda değil, tinimi
geceye kattığım niceler gibim susmak... -

ki şu savrulan anın üzerime bıraktığı tek tebessüm dudağımın ucuna nicedir yapışık duran afgan kokulu sigaram.

şu savrulan anda sigaramdan başka tek bir iyeliğim varsa esen lotus rüzgarlarına ant olsun ki dibin dibinden kovanı boşluk yankılı bir mermiye gireceğim... şu elimden alınmışlığını ellerime işleyen anda sigaramdan başka tek bir iyeliğim varsa . . .

bilir misin içim nasıl sancır bu anlar, bilir misin gözlerimi nasıl unuturum ve bilir misin

n a s ı l b i r b e d d u a f ı s ı l d a r i ç ' m i ç ' m e . . .

hele ki, sigaramın bile tadı yokken . . . . . . . . . . .

sonsuz ölüm çizgisini hissetmek istiyorum diyor tümcelerim, ben . . . bilmiyorum . . .

sen hiç depresyonda olduğunu başkalarından duydun mu . . . ben ağlamak istiyorum neticede safi.

kafi.

"nimet il nisyan."*

2008-01-05T10:28:00.000-08:00

"nimet il nisyan."*

zincirler inşa edenlerden değilim bedenler arasına, bedenimi zincirlemek niyetinde hiç... iç'nin zincirlenmezliğini bilenlerin kayıtsızlığındaki ruhumun yaşadıklarının esri mi bunca paranoyaklaşımlarım veyahut tüm'nü özleyen ruhumun hapsedildiği gölgeler dünyasının üzrindeki dolaşımı mı bunca yaşa'mım...

sorularım cevaba yönelik değil uzak -di'li geçmişten beri adam
soru işaretinin öneminin kayıplığında
kendimsil bir alfabede kendimsil cümleler yalanlıyorum yalnızca

şimdi sen,
bana yalanlar söyleme adam,
bana
cevaplar verme.

binlerce yaşa' yaşamışlığımla durduğum bu ayaklar üzrinde ayaklarımı yıkmak istiyorum yalnızca. yaşa'larım kafidir inanmadığım bu bedende sürdüğüm bunca hayal, kafidir bunca an'm, kafidir dokunmadığım sonsuzluğum, göremeyen gözlerimin çabası kafidir, bilemeyen tinimin bilmezliği kafi ve kafi. dir. almadığım sol. uk. larım.

ol. uk ol. uk k.an'mı iç.en adamlar ve kadınlar
kafi
...
..
.

diyebilirim rahatlıklan adam, zira
binlerce cümlemden daha az veyahut daha çok yalan değildir bunlar
da .

bağsız olmanın istemiydi bu aritmatiği unutuşumdan bir kutsal kitabın kaçıncı sayfasına denk düştüğünü bilmediğim an'larım. -burada kullandığım çoğul ek'ni bağışla, lakin belkim tek'e ulaşabilseydi bilinmeyeni ardışık sıralı ayetsel denklemlerim, bu yalanları bile saymakla uğraşmayabilirdim sana.- gözlerimdeki maden oranını azaltma istemi diyenler de var çabalarıma, ki kabulümdür hiçbir denenin vermeyişini bilen bir ruhça. ve hatta kabulümdür koydukları tüm isimler ruhuma, kabulümdür kükürt kokan -lerce üzrime edilmiş küfür ve kabulümdür pıhtısı kan kurumuş jilet yaralarım, ki çokca severim her yar'ılmışlığımdan akan duraksız kanlarımı.

kabulün umursamazlığın dölü oluşunun farkındalığından beridir adam,
ağzım yoktur reddedeşmeye
ki en büyük kabulüm kendimdir kendimsizliğimle.

tomurcukta değil, yaprakta görenlerden oluşa özeni zihinsizliğimin bilincinden gerisinde değildir her uyanışta daha dumanlaşan, bol çürüklü ağız kokum lakin damarları kangren bir bilincin iyeliğinden midir sektesiz yok oluş düşlerim, tüm damarlarımdan akan kanın her doğumumda tekrar katıksız çekilişinden midir bedensiz düşüşlerim...

düşüşlerim beni yok etmeye yetersiz kaldı adam,
b.i.r'liğn özleminden düş-sem kafi gelir mi ...

(* unutmak nimettir.)

yol

2008-01-05T10:27:00.001-08:00

gitmenin sonsuz arzusu tinimde. damarlarım akın akın işgal altında. benliğim vicdanın reddinde. ışın ışın tek bir arzu ele geçiriyor yanlarımı; yol.

yolda olmanın içine düşmeyenleri bilmezler, yol seyahat değildir, gidiş, varış amacında değildir ve yol tıpkı hayat gibi sonsuzdur. eylem yolda olmak, sebep, amaç, arzu... yolda olmak ve bunun ötesi yok.

yol bir kez seni ele geçirdiğinde dönüşü yoktur. ruhuna sonsuz junk gibi giren yol, seni kendine bağlarken esirsizliğin, sonsuzluğun ve -sızlığın kapılarını açar. bir algı olayıdır tüm olan biten der nice kutlu kişilik, bir algı olayıdır yaşam ve yol, algını açan, betimleyen, betimsizleştiren, sınırsızlaştıran, seni özgürleştirendir ki tüm bunlar yaşamsal pratiklerin gerisine dairdir zira bu yüzdendir yol'un algılanmayışı tüm bedenler tarafından. bedeni yıkmak demek maddenin aşımında koca bir adımsa ve ki maddeyi aşmanın hiçbir anlam taşımadığı ruhlar -ki onlar ruhlarını ve bedenlerini birbirlerinden ayırdıkları gibi ruhlarını da maddeleştirerek kendilerine en sonsuz duvarları inşa edenlerdir.- asla algılayamayacaklardır gerçeği ve gerçeğin her -defasında- yolda keşfini.

yol sahipsiz ve aitsizliktir zira yolda yaşam bedenen ve ruhen dokunmamak, akmaktır. akmak ki suya özgüdür ve su karşısına her ne çıkarsa çıksın saf varlığından bir şey kaybetmeden kendi kalandır. yol su olmaktır ki bu varlığın maddesel ilk izdüşümüdür aynı zamanda; rahim boşluğundaki salıntısını özleyen bireyin nihai yönelimidir yol.

ve bu nedenledir ki toplumun 'sıradan' bireyinin de yaşamının sonuna dek süregiden özlemidir yol, onu kuşatan binbir duvar içinde -ki bu kuşatmanın epeyce önemli yapıtaşı ailedir.- toplumun ona sahip olmasını imlediği onlarca şeye sahip olsa dahi mutsuzluğun onu sarmasının nedenidir. sonsuza dek rahmi özleyen insan, toplum normları içindeki yaşamında akamaması, akışın içinde kendini akışın bir parçası, kendini akış hissedememesi sonucunda o arayıştan bu arayışa sürükleyip yolu arayacak, rahmini özleyecek, mutsuz olacaktır.

yol bireyin kendini varlığına en yakın hissettiği'dir, rahme dönüştür ve yol, birey varlığının en nihai amacı, özüdür.

"çünkü yol, hayattır."
jack kerouac - on the road

su'ya arizu

2008-01-05T10:25:00.000-08:00

arizu, gel buyur pencereme. görümün dibinde ışılda sonsuzlukta.

arizu, gir boşluğuma. boşluk ki yokluktur. boşluk ki yoktur ve boşluk herdir. tüm safi boşluktur. gir boşluğuma. salın. dolan. sarım sarım sarın kadınsız kadınlığıma. kesiklerimi dilinle diktikten sonra yık, yak ve yok et tenimi, bedenimi,

benim bedensiz olmam gerek.

arizu, kurban et bileklerimi güneş tanrıya. bileklerimden kes gövdemi, parçala, şırıngala. şırıngaylan kendini aşıla sonsuzluğuma. sonsuzluğumu sonsuzluğunla dölle. rahmimi al arizu, verimliliğimi kurut,

benim doğmam gerek.

arizu, oyduğun etimden akan kanı iç damarlarınla, vicnanamı kır, kaybet, bağla bağsızlığa. sıyır damarlarımdan ezberlerimi, ayrıştır etimi namamdan, rupamdan ötede. sıkıştıdığım uzaysal kütleyi yık, böl, parçala kollarında, bedenimi kirlet,

gövdemden berisini görmem gerek.

arizu, muma ulaşmam gerek,
gölgelerle sevişmiyor nice gözlerim,
upadanamı aşmam.

arizu, bilgiyi ver bana, görümün açılışını kutsa dumanınla. sayfalarımı yırt, yapraklarımdan köküme var, köküme sutralar oku, doku, dokun. dokun dokunmadan arizu, tenime teğet geç, tenimi geç, tenimden geç, gir içre, gir içime arizu. içimi sil, dağıt, kes. kes parçalarımı.

parçalarımın tüm olması gerek.

arizu, bil, bil bilgisizliğimi, bil hiçliğimi, bil beriliğimi, görüntüyü karart, mağarayı yık, platon'u içeri tık arizu! ...

bana gerçek gerek.

gerekliliklerimi yok et arizu, şartlarımdan sıyır eylemlerimi, eylemsizliğe vardır bedenimi, gereksizliklerden arındır ruhumu. ruhumu serbest bırak arizu, sürgün et zincirlerimi, zihnimin oyunlarını boz karanlığa vurdur.

beni junkla arizu, beni junklan kutsa.

isimsiz isa'yı uyandır özümde. golgatha'dan kurtar gözlerimi, çarmıhımda çivi ol arizu. çarmıhımın mıhını tao'nun lotus'u kıl. bedenimi kölen kıl arizu, soy bedenimi ben'imden, tinimi su'ya bırak.

bana şarap ver arizu, bana şaraplan kan ver. kanımdaki şekeri çek beynimden, meskalinim ol arizu.

benim karanın rengahengini görmem gerek.

arizu, yol ver bana, şerit çek içime, ray ol, yol ol arizu, beni yol kıl.

gitmem gerek.

arizu,
çöz beni,
erit,
ak içime,
ak akışkanlığıma arizu,
akı'da buluş benlen.
uçu'da buluş.
uç.
uç benlen.
su'su' uç benlen arizu....

ben'm mokşa olmam gerek
---------------------
.!.
.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* vicnana: şuur, bilinç
* nama, rapa: ad, biçim
* upadama: varlığa bağlanma
* mokşa: özgürlük

KARA

2008-01-05T10:24:00.000-08:00

iki bin yedinci bir mayıs için....

soğan yörüngeli pazarların cücüğünde
otuz bir güneş turu boyunca,
bin otuz bir kere dönerek siz,
otuz bir çektiniz.

karardı bu sene, sevişti mayıs.

kulağında medeniyetin çöküş rapsodisi

2008-01-05T10:23:00.000-08:00

KULAĞINDA MEDENİYETİN ÇÖKÜŞ RAPSODİSİ
AĞZINDA BURUK VE KONYAĞIMSI YIRTIK MELEKLER
DİŞLERİ ÇAPA DİŞETLERİ TOPRAK
KADINLARIN SONSUZ VE SOLUKSUZ ÇIĞLIĞI BU
DUYMAZSIN İNLER GECELERİ
BİR DİŞİ KIRIK YALNIZ KURT KALBİNİ AVUCUNDA TUTAN YIRTIK BİR MELEK
DUYMAZSIN VE KOKU ALMAZSIN
BURUN UCUNDA SON BİR DUMAN AFGAN
AĞZIN DUMAN
AĞZIN ÇAPA
AĞZIN TOPRAK
BİR CİGARA YARIM SOĞUYOR KÜLLÜKTE
İÇİMDE SEN BENİ BEKLİYORSUN
İÇİNDE SEN BENİ BEKLİYORUM
KİMSE KİMSEYİ BEKLEMİYOR
KİMSESİZ ZAMAN ARMONİLERİ RUHUN
RUH SAHİPSİZ VE KENDİNDEN BİLE
DIŞ BEDENE HAPİS
RUH KİMSESİZ SEN KİMSESİZSİN
KİMSEMİZ YOK KİMSE YOK
KULAĞINDA MEDENİYETİN ÇÖKÜŞ RAPSODİSİ
İÇİMDE BİR YERLERDE BENİ BEKLİYORSUN
İÇİNDE BİR YERLERDE SENİ BEKLİYORUM
BEYNİNE SÜZÜLEN DUMAN RUHUNU ELE GEÇİRİYOR
DUMAN OLUYORSUN
DUMAN OLUYORUM
İÇİMDE BİR YERLERDE BENİ BEKLİYORSUN

su'

2008-01-05T10:19:00.000-08:00

yeli kovan akrepler çöplüğü- zamanın yıkımın'dan.

iç-çek-işlerin tümü dair için-in- iç-in-den çekilmesine mi yoksam iç ilen sarmalın kesişlenmezleğine mi... iç-im iç-im-den çekilirken ki büyümek dediler buna, yaşam dediler, ben miydim anlamayan...

yazdıkları tarihlerin göremeyeceğim-n denli ırağı bu, doğuşum-n-un-rahmim-n-in bilinmezliğine tutsak bırakılırken ruh açılması gerek -ışıldaması için- sutralara tutsak kılındı ellerinde. ki ellerinden kaçmaya her çabanın parmak ucu ellerine eklentili.

düş-sel bir yol-culuk mu-yuz biz-yaşa'. düş-gerçek ayrımını incelten zihnim-n gerçeğin göbek deliğine çivilemeye çalışan-lar gördükçe ağla-r kendine. maz mı. lar. lar ve bu ilahi satori. kutlu ki ay parmak, parmak aydır aslında ve parmakla ay ayrıdır aslında. s-b/en ayn-r-ılığımızın susundayız ya, bu nice coşkun geliyor ruhuma ve nicedir düşmüş tin nasıl da sırılsıklam gepgeliyor görü kutuma.

-ki bu okurken oldu seni bir kısa yaş kutsadı var-lığını ya bugün yürürken yolda yağmur ve çamur bulamayan betonarme ayaklarım isteksiz ilerlerken yolda. dedim,
şizofrengims-in/en en
gerçek

.

özlemeyi yitirttiler ki onların lanet olasıca hayat kavramları buydu ki verirlerken bize, hayatlan hayal değiş-tokuş.

bir laf var bilir misin, nasıl yaşamam gerektiğini gördüğüm gün nasıl ölmekte olduğumu gördüm. -şimdi hatırlamıyorum kimin-neyin olduğunu.- bur-nda gizli çok şey mi var...
-soru işaretlerim kayıp.-

istiyorum, çok şey istiyorum. tek bir şey istiyorum. tek bir şey safi. ki bıraksınlar kafi. bıraksınlar yol olim-su olim-akim-akim-- yollardan yatağıma.

farkındalıklan yatağımızı mı arayandık biz, ceninde bir rahim olmak istesem şimci.
ve şimci hindistan'da bir tapınağa, katmandu'da bir sokağa düşmek istesem.
ve şimci istesem sen.

sen şizofrengim-sen

kıl beni şizofren
ki bu defa

dönüşsüz olsun

--

sahi. kus-tun mu sen. içinin çıkmasıysa içinden ki kırık düşlerinin kus

ve bu sefer
b o ş
kal
.

ilahiler söyleyen sessizliğin şahidi adına duyuyorum sesi-ni varolu-şunun dibinde-n duran-gelen. is

te
se
m

istesem ki dün-ya(ğmur) mor sancılı jiletlerin intihar pıhtılı kuru sinek gövdelerinden bedenime inen ışı-eternity-golden eternity ol. sa.

n.
da
.

istesem ki---------------
mesem ki.
sam. sam. ki.

ol.
sam ki.

pencerenden süzülen cinnet mi cehennet--kendinden kendime

tenime
benime

...

susu tüm kelimelerimden çok şeyi verir burada ki o
tanımsızdır veyahut
tanıma dökülse
yalandır
.

pagan törenleriylen kutsa b-s/en'i
şaraplan kutsa
mesih'in günahında
golgatha'da kutsa
çarmıhın kanında
doğu'ylan kutsa b-s/en'i--ah!
farsça dualar oku kulağıma

kasyapa'm-n adına

---------------------------------------------------

Söylenceye göre, Buda bir gün elinde bir çiçekle onun vaazını bekleyen öğrencilerinin önünde konuşmadan oturur. Öğrencileri arasından sadece Kasyapa Buda'nın mesajını anlar ve gülümser. Böylelikle Dhyana (Zen) Kasyapa'ya aktarılmıştır.

zen budizmi hakkında genel bilgi için:
http://tr.wikipedia.org/wiki/Zen#Zen_Okulunun_K.C3.B6keni

şş....

2008-01-05T10:18:00.000-08:00

şişşt! sonra,
sonra toprak yalnız kendini a-ra-(n)lar dedi adam ve ruh
yalnız kendini a(ra)n-lar.

adam sen de!

2008-01-05T10:17:00.000-08:00

hey adam sen de!
hey adam sen de! bir bıçak bileyicisinin yaralar gövdesinde
bir bıçak bileyicisinin yaraları gövdesinde, dolacak,
taşacak ayrık gök, tel, renkler eşiğinde
boyayacak kuşlar göklerin yüz binlerini.
yüzlerin sahtekarlığı reissel annelerin kalemlerinde
doğaya iman, doğumuna idman sahneler üzerinde
yosunlanacak, yosunlarla
dolacak bifiil yosun tutmaz mora bukalemun kertenkeleler
kozmosun lav ertesinde.

hey adam sen de!
hey adam!
adam sen de!
sen
de
ben
sen
de
bana
ben
ben
sana
sen
sen
ben
tek

tek

t

e

k

isa'yla konuş

2008-01-05T10:16:00.000-08:00

sen kara miladı insanlığın, tanrı aşkına söyler misin bana insan nasıl olur da 'benim' der bir insana ve lanet olasıca zorundalıklar sürüsü nasıl da bu denli mert dolanır bir insanın yamacında

ah isa, in artık şuraya. öbür yanağı dönme değil, kalkan ellere dur deme vakti şafakta.

isa yardım et ruhuma. müridin olmadan seni anlayanlara bir kapı sun zira

ayaklarına düşenlerde binlerce masa, binlerce kapı. hepsi kılıçlara varası.

isa lanet olsun her köşe başı golgatha. blake de yok ki bana anlatası.

isa senden sonra kadınlar içlerinde dölledi çarmıhları

suni doğum oranları geçerken doğalları

miras kavgalarıydı karı kocaların yatak odaları.

isa blake mi senin tanrın, sen mi blake'in söyle lan bana

yaya ve sepete dair; yüz-ler önce

2008-01-05T10:15:00.000-08:00

yay ve sepet
yay ve sepet
yay ve sepet
yay ve sepet
yay ve sepet

(...)

yüz-ler önceydi,
düştüğü rahmi yadsıyan ceninlerin yanılsamaları
vahşete dairdi.
insan yiyip, kan içenlerin dansları ateşleri çevrelerdi.

(...)

formül ezberli beyinleri, yanılsadıklarına istisna derdi,
ve istisnalar çevrelediklerinde kaideleri, boyun eğer,
ezberlerlerdi yeni formüllerini,
içselleştirir, özdeşleştirirlerdi yeni cicileriyle benliklerini.

(...)

yüz-ler önceydi,
düştüğü rahmi yadsıyan ceninlerin yanılsamaları
vahşete dairdi.
insan yiyip, kan içenlerin dansları ateşleri çevrelerdi.

(...)

öğretildiği gibi değildi hiç bir şey ve
öğrenilenler, hep matematiğe dairdi.

(...)

arada birkaç istisna çıkıyor,
mutlağın yıkımında gerçek-ler yaratıyordu.

arada birkaç istisna kuralları bozmanın bedelini,
ruhuyla ve bedeniyle ödüyor,
istisnalıklarından kurallar yaratamayacak olanların çöplük dedikleri yerlerde,
canını veriyordu.

şehirlerinde istisna bedenlerin leş kokusuyla uyuşanlar,
her eksilen bir'le daha sıkı tutunuyorlardı kurallarına
ve tutundukça daha çok tutsak düşüyorlardı ruhsuzluğa.

yaşamların ve bedenlerin tutkusunda, bedeni ve yaşamı kendine
ait sananlar bilmiyorlardı ki;
bedenler ve yaşamlar yok olsa da, ruhlar ve ateşler
insanlığındı sonsuzluk boyunca.
susarlar, çekilirler, dinlenirlerdi bazen, ancak
her defasında birikirler, doğarlardı istisna yüreklerde.

(...)

yüz-ler önceydi,
düştüğü rahmi yadsıyan ceninlerin yanılsamaları
vahşete dairdi.
insan yiyip, kan içenlerin dansları ateşleri çevrelerdi.

oysa içinde yadsıma taşıyan bir göz kendini yadsır yalnızca.

gerçek kalmaz gizli,
dirilir,
dirilir insan,
dirilir beyin.

(...)

tarihi önemini keşfettiğinde insan,
başladı yüz-ler öncesinden
yontmalar ve oymalar eşliğiyle.

ve bir kadın bir gün bedeninin yıkımında ararken kendini,
keşfetti gerçeği;

soysuzluğu avdan,
soyluluk topraktan gelmişti.

keşfetti avı ve avcıyı.
keşfetti aşı ve toprağı.
keşfetti yazılmış sonların başlangıçlarını.
yayı buldu,
sepeti buldu.

kendinin enkazında yayı ve sepeti yoğurdu...

(...)

yay attı kibuşete*,
sepet ördü dare*,
yazdılar bir arada
ayrımsanan bir insanlığı,
yazdılar bir arada
kuralları.

(...)

yüz ve yüz-ler yıl sonra insan bir kibuşetenin beta*sını taktı dudağına,
hiç bilmeden onu ayrımsayan, o gerçeği...

* Kibuşete: Guayaki kabilesinde avcı erkek.
* Dare: Guayaki kabilesinde toplayıcı kadın.
* Beta: Guayaki kabilesinde erkek çocuğun avcılığa eriştiğinde, -aşağı yukarı on beşlerinde- erkeklik göstergesi olarak dudağına takılan küpe.

b-s/an'a onlar'a dair....

2008-01-05T10:14:00.000-08:00

insan saati; yirmi iki artı dört.

kerouac gary'e geldi şimdi, gary, han shan okuyor. -haikular okusana s-b/ana. haiku etsene s-b/eni.- kendin-m-e yazmak istedim; gidişin-kalışın huzurluydu okudu-n-m, kitaplarını karıştırdım, allen, kerouac... fotoğraflarını çektim. yazdım b-s/an'a ki bu, hemen ardıydı gidişinin/kalışının. sanırım.

---------------------------------

sevi-siki-düzü/şmek (...)

ancak kelimeler yaratıyorlar, ancak anlamsız laf öbekleri.
oysa, kurgu varsa, yalan'sın kardeşim!

---------------------------------

ışık-ğın-la dolduğum bir tan ağarmasında zamanın kaybolması/an'ın devinimsiz doğuşu sonucu -belki de (hayır de!) - sanrıların yıkım sanrısından -nitekim- -mak'a ulaşan beynim, bilmem kaç akrep ve yelkovandır işler, yorgunluk yerine -sız'lığa varmış. birkaç -önemsiz- akrep ve yelkovan öncesinde(?) ne denli var'sam o denli var, sıfat/tanım/ad-sız ve zorunlulukların sıfır noktası birbirleşme'den çıkmış ruhum-n (hayır, bedenim-n değil, ruhum-n, (ah! densizliğime bakmayın ama siz hafif man kafa mısınız kardeşim. (evet, soru işareti değil, nokta) zira bedenler birbirleşmez girinti ve çıkıntılar olsa da.) gözlerim-n-in yalanlarının halen az buçuk yıkık olduğu şu 'an' (belirtmem gerekir ki; süreç olarak 'an'. kafanızın halen (her zaman halen'in ardı sıra gelmez -aksi'ler ki kimi zaman hiç gelmezler.) man olduğunu biliyorum elbet, açıklayayım; 'siz'ler -bir sövgü olarak; "kardeşim!" an'ı dahi bir parça veyahut bütüne indirgemeye çalışıyor ve sonunda an'ı kaybediyorsunuz. oysa an, tanımsızdır. kafi.) yaşıyorum zerre umursamadan topunuz-u/n yarattığı sistem ve -izm'i ve bin bir çuvallamayı -çuvallarınızın içini doldurduğunuz bin bir aletse, lanet olası teknolojinizin göbeğinde ve lanet olası teknolojinizle 'külliyen angarya' geliyor bana. ah, bu'nun sizi, ben'im sizi; imha'm dışında hiç de ilgilendirmediğini de biliyorum elbet. oysa ki daha baştan, o pek sövdüğünüz, takım"ınız"ın kendi kale"niz"e gol atan kalecilerinden birisiniz ve ben bir-sıfır 'üstün'üm size. -ah man kafalar, dilinize gelince nasıl da anlıyorsunuz hemen. ey ulu bürokrosi! ey kutsal hiyerarşi!- dilediğiniz kadar sövüp komplekslerinizle, üzerimde dış'a(?) vurabilirsiniz idlerinize. zira sövgüleriniz dahi anlamsız kulaklarımda. öldürmediğiniz sürece var'ım(?) ve gözlerimde, sadece lakırdıyorsunuz hayatlarınız boyunca.-

evet, ben safi bir yaşa', safi yaşam'a isteği, safi ölme tutkunu. ben! doymaz yaşama arzumla -burada tutkunun ardıl/öncül-ı-ü, arzu.- ölüme hevesli. ben, şimdi safi an'ı his-ediyor, ben şimdi safi an' oluyor. ben şimdi seni safi oluyor. sen safi ben oluyorsun. ben şimdi safi sen olmak istiyor, ben şimdi safi seni istiyor, ben şimdi safi kendinle içim içine kalıyorum. sen şimdi/birkaç önce gidiyor/kalıyor, ben yokluğun varlığında senlen sigaranı içim-n-e çekiyorum. ben şimdi içi-n-mi an'a harmanlamak, ben şimdi senlen, senlen, senlen koca bir yolculuğa çıkmak-girmek istiyorum. nitekim, içim-n-in şeritleri ters istikamet için-m-de ve en uzun yol iç şeritlerimizle.

istikametsiz dol-ğ-sana için-m-e.

tarih-ler-in baş/son-t-d/an eksiltili sanrısal gün ve gecelerine kusulduğunu bilen-ler -ki her bir insan kusuğudur bir öncesinin ve yoktur ki bir anne-baba 'safi dünya'sıyla ilgilensin aracı olduğunun. yok-tur ki anne-baba, 'duğu üzerinden davranmasın çocuğuna ve aslında yok-tu(r) ki bir insan, bir insanın acı çekmesinin hazzında. (-'lığını kaybeden insana p(b)omp(b)aladı/landı kutsal atfedilen-lerle -oysa kutsal', atfedilmeye ihtiyaç duymayan'dır.- ah! ve dinden bile öndedir kutsallıkta anneyle baba.) ve bölünerek 'işlevli' hale gelen insan bölündü-rüldü, ki bu tinini kaybetmesiyle eşdeğerdi.- yık-arken tarih-lerini 'ıldı. yıkıldı yıkarken tarih-lerini bil-mediğini bil-enler ve -emeyenler.
ki,

b-s/en yıkıksan-m, -k şu an'da yıkıklığım-n-dan, -ızdan tek 'bir'
çık-ar.

---------------------------------

insan saati: iki artı elli dokuz. miles davis, şeftali ve ardı sıra sigara.

şimdi yakarken sigaramı, paketine takıldı gözlerim. boş.

bugün çıkmışken odan-m-dan/kalmışken odan-m-da (-m gibiydi. ki bu garip bir mekanda -m'lık hissetmemiştim öncesinde/öncende.) gördüğümden beri -saymayı bilmediğimden- keresini bilmediğim nitekim enderliği -ayrı bir- garipsi haz veren huzurla yürüdü ayaklarım iskeleye doğru. ve yağmurla rüzgarın birleşimi sarıp sarmalamama neden olmuşken kendin-m-i bir an üşüdü mü acaba diye sordu içim içine. ne diyorum ben, neden üşüsün'le susturdum zihnimi ya garipsiydi sorum. bıraktım, kaldı etkisiyle.

---------------------------------

insan saati: yirmi iki artı otuz dokuz clint mansell, kronos quartet.

kerouac, synder ve montgomery'le matterhorn'dan iniyoruz. soğuk, kar. çayımızı içtik nitekim biraz önce. ki kerouac'la kalmıştım ben de o kuytuda da synder varmıştı zirveye. yükseklik korkumun düşmek korkmaktan çok, düşmenin büyüsüne kapılıp kendimi atmaktan korkmam olduğunu söyledim keruoac'a. dağa baktı. dağa konuştu; "mutlu ölünürdü belki dağdan kızım, düşerken korkmasaydık düşmekten." sus-tu kerouac. sus-tum-n b-s/en. ah evet, sus'tun-m b-s/en. sonra gary'le dans ede ede indik üç artı içim. üç artı içim, içim s-b-en. kerouac döndü; "dağdan düşülmez kızım!" montgomery'le buluştup indik karmaşaya. sus'tu oysa dağ, sus'tu dağ. sus', sus', susu. susu, bunda gizli her şey. sus'sun/um b-s/en. evet, -uz ve noktalama işaretiyle nokta.

matterhorn'u duyuyorum b-s/en şimdi. matterhorn çağırıyor. lazım. gitmem-n-miz lazım. -tek lazım'lığım gitmek olsa-- (öfkeli boşluk ki kaybetti boşluğunu, yanık koktu.) neden aile illa ki ister çocuğunun birileri için yok olmasını ve neden sadece cepmiş gibi bakılır insana.- matterhorn'u duyuyorum, -sun di mi. fotoğraflarını buldum internetten -artık legal olmalıyım-z matterhorn'da nitekim ulu gates öğrendi matterhorn'la ilgilendiğimi. (ah yüce internet, yüce gates! teknoloji çağı naraları atarken siz'ler üzerlerinizde bir el oluyor şak şak! ve kimileri-biz'ler yaşamaya çalışırsak safi, üzerlerimizde bir el oluyor pat pat! yüce internet! yüce gates!- hadi gel (-din zaten- geldin'le git olmak, -mamız. istiyorum, musun? musun gitmek? musun yol olmak? ah -duk, duk yol, duk duru, duk -siz. -sahip, ait, matematik, kelime artı s-b-en yıkık matematikte eşit "-siz".- ora, bura/da durmayalım, ora, bura mayalım. yol olalım. olalım, alım, ucaksak saf yol alım. kafi. kafi s-b/en. kafi dukluğumuz. kafi. duk. duk ve kafi. matterhorn'a gitmem-n-miz lazım. tek lazım'lığımın gitmek olması lazım. gitmek. gitmek. mekle doluyor içim-n. içim-n-de mek oluyor-sun. içim-n mek şimdi.

içim-n b-s/en demek. içim-n gitmek.

kerouac sırt çantası aldı. natalie attı kendini lacivert üniformalar geldiğinde. natalie sıyırdı. natalie sıyırdı ve attı kendini. -ki sıyrık da inanmaya dair. ki sıyrık dolu her yan sıyrıklarını bilmeyen. takım elbise gibi, üniforma gibi, köle gibi sıyrık her yan. sıyıracaksa natalie gibi sıyırmalı insan. (-siz'liği gözlerinizi bırakmak olarak algılamış man kafalar. safi gözler kalacaktı oysa fakat iman edilmeyecekti onlara. -: göz burada beyinle ilişkilidir oldukça-) sıyrıklarını bilmeyen sıyrıklar deli ilan ediyor b-s/eni. -deli, sözlüklerinde (sözlüklerinden ediniyorlar zira tüm bildiklerini -dim-n b-s/eni-) kaçık demek. kaçsam-n s-b/en sözlüksüz. -ar mısın sözlüksüz matterhorn'a. ur musun benlen matterhorn.

dun.
noduysam dun.

iletişime geçmediğinde dünya halen güzel. güzel kerouac'lan. güzel ginsberg'len. güzel synder'lan. güzel burruoghs'lan -şimdi naked lunch'ı yazıyor o.- güzel güzel güzel bisürü. en güzel kendi-m-n-len. (uzak gelecek size -siz sözlerim biliyorum. biliyorum zira manlığınızı da biliyorum.)

iletişimsiz saf mak. her bir şeylerisiz saf mak.
saf mak.
mak b-s/enlen.

ve dün(?) sık sık/sıklıkla/boklukla kramp giriyordu ayağıma, uçmayı bırakalı unutmuştum sık krampları. -dayanmıyor kendini rasyonel sanan beden kurtulmaya kendinden.-

---------------------------------

insan saati üç artı kırk beş ella fitzgerald.

desolation doruğu'na geldik 'saatlerce önce'(?) jack'la. elim gitmiyor sayfalara. araya kitaplar sokuyor, başarısız çizimler yapıyorum bu zevki uzatmak adına ki yoksunluk belirtileri göstermeye başlıyorum artık.

---------------------------------

insan saati yirmi bir artı yirmi yedi leonard cohen.

susu'suz sustum bugün, saat dedikleri parçalar ilerledi. bir an sus'madım bugün, insanlar veyahut kendilerini insan sananlar beynime doldu. bir atomun parçacıklarına bölünmesi denli bilinmezdi içim-n. içim-n içim-n-de değildi zira ve bundan kaynaklanıyordu tüm bunlar. içim-n-in içim-n-deliğine kavuşmak bir uzak hayaldi çokca veyahut gelip geçici sanrılar ortasında içim 'hiç' olamıyordu içim-n-de. -hiç olsam-n ya. hiç sak ya. duk. hiç duk. ah.- insanın içi yansırmış dışına, yalan! en büyük cerrahıyız kendimizin toplum veyahut kitle coğrafyaları doğumlu. kendimiz kendimizin cerrahı, kendimizin ameliyatlarına giriyoruz ameliyat masalarında. kendimiz deşiyoruz kendimizi. kendimiz sarıyor, kendimiz sanıyoruz.

---------------------------------

yazarlar, şairler, müzisyenler ve bir kaç cinnet eşiği sonrasında insan saati üç artı on ella fitzgerald.

sus'uyorum sus'u-m-n-la b-s/ana konuşuyorum. sus'u. susu. iletişimin her türlü hiç ileştirememeye varıyor yanlış tüm harfler. yeniden yazıma kapalı bir imla kılavuzunda boğuluyoruz şimdi. şimdi biz konuşuyoruz. konuşuyor, yalanlar yayıyoruz soluğunda imkansız seri ilan acentelerinde kendimizin ilan ettiğimiz gezegene. biz şimdi konuşuyoruz kelimelersiz b-s/enle. sevişiyoruz. sevişiyoruz, ah. ah, konuşma. sus ol. -u ol. sus, şimdi. bırak bırak açıklamalar yapma. bırak anlatma hissettiğin-m-i. bırak izin ver- on'lar çokca hevesiyken her daim izin alıp vermelere, nasıl da pislikmişcesine tükürüyor zihnim "iznin" harflerini. lakin "izin"ler istemiyorum b-s/enden. ki hiç' birden.- bırak konuşma kelimeler örme aramıza. duvarlar inşa etme, yıkımına yeminliyiz biz. kelimeleri yıkmadan gelme bana. gelme anlaşamayabiliriz. gelme kelimeler yalan. yalan söyleme bana. yalan söyleme yeterince duydum, yeterince söyledim. yetsin yetsin zira sen konuşma. konuşma sus ol, -u ol. dokun dokun safi, kafi. kafi susun-m-da dokun'un. dokun kafi susun-m-la. susun-m-suz gelme, gelme bana. kelimelerle gelme elinde buketlerle. bırak bırak çiçekler de yerlerinde kalsın güzeller öyle. bırak vazolarla yapay oksijen yaratma odamda. bırak onlar ben uyurken karbondioksit salacak. fotosentez yapacak onlar. bırak. sen safi sus. sus avazın çıksın muhtaçsız alfabelere.

-un yalan söyleyemez bana.

sus. sus. sus. -u ol. -um ol. -un kıl.

ol . dun zira veya

"."

---------------------------------

insan saati altı artı on üç ben harper

sustun-m an' önce. sus-ayaza konuştun-m gerçeği. -gerçek ki yüzeyde arama bedenin derisindeki 'belki sanrı'ya kanma- sus-ayaza inledim-n s-b/an'a. kan-adı içim-n (belki de -in). kan-ın-m-a girdi inilti-n-m. inilti-m-in sesi-sin-yim şimdi, an'. sın. sen an'sın ses gibi kelimesiz. kelime-siz ses-im-in-sin-im.

kal en-imde.

im ol.

dun.

duk.

duk (ve ah)

ah iniltiliği-m-n-sin-im. gittiğinde/kaldığında içim-n-in akmışlığıyla içi-m-ne susu döl'lendi. döl'lendi kadınlığım içi-m-n-le. -dölleme eylemi de illa ki sperm ve ovüle bakmaz zira.- çoğaldın-m içim-nde. kapladın-m sar b-s-eni şimdi. sar, döl-le beni. döl' ol. alınmış doğurganlığımda yarat tanrısını gerçeğin.

gel b-s/an'a.

gel içi/m-n'e.
en gel'im ol.

en en'im. sin. sen sin.

sen -sizliğim-sin.

nilgün marmara'ya...

2008-01-05T10:13:00.002-08:00

izdüşümü aynı ruh denklemleri doğar mı önce'sinde

bir ruh bir haşır bir neşir bir acı
bir gökte bir dal bir ağaçsız
toprağından çıkmış kökleri içimin
içimin sana
içimin bana
içimin ona buna düşen gölgeleri
içimin içimden düşüşü

-gölgesi kayıp-

sebebi uzak tarih bir sancı
bir tarih bin tarih bin bir yalan dört bir yan
-isyanı düşümün düşüşü düşlerden-
başım kalkmaz yerinden başım kayıp
sonumu, yolumu yazmaya kalkmışlar iradem kayıp

izim düşmez mi ruh denklemlerine
ruhum kayıp

haiku denemeleri--

2008-01-05T10:13:00.001-08:00

sis var gökte
gök ki göz
gelmiş, gelecek tarihte

---

ağacın dibindeki
kertenkele
kanmaz sise

---

açığa çıkmak
bir
dalın gövdesinde

haiku denemeleri--

2008-01-05T10:12:00.001-08:00

buddhi jack ve mistik jim'e...

yağmur damlası
okyanusa karışmıştı jack
özledim seni de jim'i de

----

simyacı şair jim'e...

ah jim halen göğe
bakmak için
kafalarını kaldırıyor bunlar!

----

okyanustan ayrı değildi-r damla
göz görebilse-ydi
okyanusu

----

çöl leoparı old bull lee'ye

ulaştın mı gerçeğe
ayak parmaklarında
saatlerde

----

tanrı blake'e...

gravür göğü gösterme sanatıdır
kara orkide
çıplak bahçede eşiyle

sayıklama--

2008-01-05T10:10:00.002-08:00

gökten inip yeni bir yer yüzü yaratmak isteyenler bilmez ki safi kitaplarla donanmaz iktidar. ki kitaplar zerre işe yaramaz mürit-leştirilmiş-leri olmasa (...)
matematiksel yaşamaya başladık, bir kurguyla doğup kurgulanmış bir hayat yaşıyor, kurgulanmış cümleler kuruyor, sohbetler ediyor, yazıyor... uz.
dışarısı en büyük yalan. uslarımız dahi yalan. bir öteki boyuta geçmeden varabileceğimiz tüm gelimler-varımlar, tüm kelimeler yalan.

inandırıldığımız hayatın içinde dönüş-türül-meye yeminli insancıklar...
ve bir diğerleri ki,
peygamber buyrukları indiriyor ve
adına devrim diyor ya
yine hapisler kendi inlerine, dışladıkları müritlikleriyle müritler on binler kere
ve tüm buyruklar bir halka daha kırmak istedikleri zincirlerine.

oysa sadece matematiği yıkmak isterdim ben.

sen, ben, o...
dönüşmeme çabası yalnızlıklar içinde susmayan zihinlerimizle ne mürit, ne buyuran.
sen, ben o...
basitliğin doruğunda yaşamaya sevdalı sıradan, çok sıradan küçük bir erkek çocuğunun kuzeninin penisiyle oynaması kadar sıradan ve hep küçük... -ancak koltuklarda ve kartvizitlerde büyüyor insan kü çükleşiyor o zaman.-
sen, ben, o...
yönelimlerimizin kaldırım taşlığında en çok da kendimize düşmek isterken tercihlere mutlak kılınmış.

nitekim artık ayıptır erkek çocuğuna kuzeninin penisiyle oynamak ve tek bir
kız çocuğu yok ki gizlemeden öpebilsin kız dudağını.
-bir erkek çocuğunun bir kız çocuğunu öpmesi ise kutlu' ve pek sevimlidir garip ki.-
oysa ilk ezber kendi vücudunun benzeridir çoğu kez.

zamanın ilerlemesinde hafıza yeminlidir hazzını unutmaya.-

tüm karelerin kumpaslığının ağırlığında ezilerken beynin,
içine kaçmaktan gayrı yolun var mıdır adam, söyle...

iç dip ve çamura dair

2008-01-05T10:10:00.001-08:00

ah bebeğim, söylesene bana ne çok hevesli bu varlıklar girmelere ve çıkmalara
ve ne çok bir bok sanıyorlar kendilerini girdikçe, çıktıkça.
oysa girmek ve çıkmak dediğin nedir ki bebeğim, söylesene bana
nedir delikler, girinti, çıkıntılar-- nedir et?
insan nedir, söylesene bebeğim (...)
göster demiyorum sana, yapamayacağın şeyler istemem senden zira
sahi bebeğim bu insanlar yapıp yapmayacağına hiç bakmadan bir şeyler istiyorlar birbirlerinden,
nedir bu anladın mı sen

seks dediğin tensel bir haz mı söylesene ve söylesene enerji maddesel mi bebeğim.
blake'le sevişsek ya bebeğim.

blake olsana biraz.

enerji olsana.

saf ışık olsana.

ışıksızlıkta parlasana bebeğim,,,

sussana (...)
sus'um olsana.

çok ses var buralarda bebeğim. çok ses var ve boğuluyorum kimi zaman
kulaklarımın atlayası geliyor bu karanlık kör bataklardan bataklıklara vurası geliyor
en diptekilerin bataklığı sonsuz ışık biliyorsun sen di mi,
sen biliyorsun di mi var-lığın-m bataklıktalığını
bataklığın güzelliğinde orgazm tınıları salıyorsun içime
sen içimdeyken bebeğim, sen içimdeyken
bataklıktayım ben. bataklıktayım ve üstüm başım çamur!

çamur
bebeğim,
çamur
evrenin
ilkliği.
!

kerouac'laydım bugün biraz bebeğim, burrougs ve ginsberg de geldi ara ara ama en çok kerouac'laydım. bugün kerouac'la altın sonsuzluk'tan sustuk biraz bebeğim.
sustuk ve susu'muzda sonu bulduk.
hiçliğin dibinde bataklıkların sazlıklarına vurduk bebeğim. ah, evet, bugün kerouac'la altın sonsuzluk'u sustuk.
ve ondan an'ın içim-n-in taşkısı.

içim-n döllendi için-m-de bebeğim
içim-n döllendi için-m-de
bir budhi soluğunu tuttu dibimde

LAMBDA Söyleşisi

2008-01-05T10:06:00.000-08:00

Kendilerini zamanın en ilerisinde tanımlayanların, sanatla uğraşanların bazılarının dahi yargıladıkları, yadırgadıkları kişilere geldik şimdi. Heteroseksüel olduğumuz üzerine doğduğumuz ve heteroseksüelmişiz gibi yaklaşıldığımız, bir baskı hissetirmeden, "Zaten öylesin." şeklinde bizlere işletildiği için belki de, en "öteki"lerimiz onlar. Farklı olanı yok etme politikalarının ilk aşaması nasıl ki yok saymak, yok sayılamadığı, görünür olduğu anda ise nasıl ki karalama politikaları işliyor bizler de, bir de onların ağızlarından dinleyin istedik kelamlarını. Buyrun uzatmadan dertlerini anlatmayı onlara bırakalım.
LAMBDA ne zaman, nasıl bir amaçla biraraya geldi, ne gibi faaliyetlerde bulunuyor?

LAMBDA 1993 yılında Eşcinsel Onur Haftası etkinlikleri düzenlemek için biraraya gelen bir grup tarafından kuruldu. Onur Haftası etkinliklerini düzenledik ama dünyanın her yerinde gerçekleştirilen Onur Yürüyüşü’ne valilik izin vermedi. Daha sonra bu grup önce Gökkuşağı adıyla haftada bir düzenli toplanmaya başladı ve bir zaman sonra adı LAMBDA İstanbul olarak değişti. LAMBDA ‘nın kuruluş amaçları toplumdaki eşcinsel, biseksüel, travesti, transseksüel (EBTT) bireylerin yaşadıkları ayrımcılıkları topluma gösterebilmek, toplum üzerindeki olumsuz algı ve önyargıları değiştirebilecek çalışmalar yapmak ve onları, hayatın içinde görünür kılmaktı. Kendine ait bir kültür merkezi olmadığı için uzun yıllar kafelerde ve çeşitli örgütlerde toplanıldı. Beş yıl önce kendi kültür merkezimizi kiraladık ve beş yıldır burada saat 15.00 ila 20.00 arasında faaliyetlerimizi sürdürüyoruz.
Öncelikli hedefimiz, EBTT bireylerin sorunlarına yardımcı ve onlara, destek olmak çünkü birçok EBTT birey hissettiklerinin sadece kendisinde olduğu düşüncesiyle yetiştiği için kimliğiyle barışma süreci zorlu olabiliyor. Toplumda yerleşik önyargılar yüzünden, kendini fark ediş bir süre sonra “Ben kötü bir şey hissediyorum.”lara, “Hastayım.”lara, “Tedavi edilebilirim.”lere dönüşüyor, öncelikle bireylerin bu algılarını değiştirip onlara kendilerini fark ediş süreçlerinde yardımcı olabilmek için çalışıyoruz.
Burada kendi sorunlarımıza dair toplantılar, söyleşiler, film gösterimleri yapıyoruz. Biliyorsunuz ki EBTT temalı birçok film RTÜK tarafından sansürleniyor, yayınlanan kanallara ceza uygulanıyor, sinemalarda yaş sınırlamasından veya ticari nedenlerden dolayı oynatılmıyor. Yemekler, kokteyller, partiler düzenleyerek hem kültür merkezimizin kirasını, masraflarını karşılamaya çalışıyoruz, hem de bir arada eğlenebiliyoruz.
İki buçuk yıldır LAMBDA’nın her gün 17.00 ila 19.00 arası açık, 0212 244 57 62 numaralı bir eşcinsel danışma hattı var. Bu hatla da LAMBDA’ya gelecek cesareti bulamayan ya da fiziki şartları LAMBDA’ya gelmeye müsait olmayan bireylere telefonla yardımcı olmaya, buradaki deneyimleri onlara, onların deneyimlerini LAMBDA’ya aktarmaya çalışıyoruz, onların LAMBDA’yla ilişkilenmelerini sağlıyoruz. Veb sitesi ve elektronik posta aracılığıyla duyurularımızı yapıyoruz. LAMBDA dışında da birçok panel, söyleşi, sempozyum düzenledik, Bilgi Üniversitesi'nde yapılan sempozyumlar var, her yıl Onur Haftası etkinlikleri düzenliyoruz, 2003 yılından beri Onur Yürüyüşü’nü gerçekleştiriyoruz. Savaş karşıtı platformlarda ve TCK platformunda yer aldık, 8 Mart’a, 1 Mayıs’a katılıyoruz.

LAMBDA’yı tanımlarken herhangi bir siyasi görüşten bahsedebilir miyiz?

Bizler LAMBDA’dan bahsederken anti- militarist olduğunu, feminizmden beslendiğini, ırkçılık ve cinsiyetçilik karşıtı olduğunu söylüyoruz, bu algıyı oturtmaya çalışıyoruz. Elbette ki katıldığımız eylemler, bulunduğumuz platformlar Türkiye’nin muhalif alanlarında ama bu demek değil ki bunların dışında bir ideolojiye, hayat görüşüne dair insanlara sırtımızı çeviriyoruz çünkü LAMBDA’nın en temel çalışma alanı eşcinseller, ülkücü ya da İslamcı olan insanlar da buraya geldiğinde, biz “Hayır, sen buraya gelemezsin.” demiyoruz, o insanla da ortaklaşabileceğimiz belli sıkıntılarımız var, bunlar üzerinden ilişkileniyoruz insanlarla. Ama bizler kendimizi tanımlarken “Irkçılık, cinsiyetçilik ve patrierkiye karşıyız, feminizme sırtımızı dayadık.” diye sıralıyoruz ve buraya emek veren, gönüllü olarak çalışan insanlar da bu temelle hareket ediyor.

Ülkücü veya İslamcı bireyler de geliyor dedin, gelen bireylerin hayat görüşlerinde herhangi bir değişme oldu mu şu ana kadar?

Muhafakazar olarak tanımladığımız insanlar bulundukları ortamlar nedeniyle bu olgulara ilişkilendirilmiş oluyorlar. Her EBTT birey büyürkenki aidiyet ihtiyacını gidermek, kimliğini örtebilmek için farklı şeylere dahil olabiliyor. Değişenler de var, değişmeyenler de. Sonuçta biz, insanların ideolojik görüşlerinin değişmesi üzerine çalışmalar yapmıyoruz, kimlikleriyle barışabilmelerine ve bu kimliklerini toplumsal hayatta sürdürebilmeleri üzerinden kazanımlar elde etmeye odaklanıyoruz. “Sen yoksan bir eksiğiz!” diyoruz biz ve ne kadar çok insana ulaşabilirsek, bizim için o kadar iyi ve değerli.

LAMBDA olarak karşılaştığınız sorunlar neler?

LAMBDA haziran ayına dek, çalışmalarını hep sivil toplum girişimi olarak sürdürdü haziranda eşcinsel, biseksüel, transseksüel, travesti, gey gibi kavramların geçtiği ve bu konularda yapılmış çalışmalardan bahseden bir tüzük hazırlayıp dernekler masasına verdik. Dernekler masasından bize iki hafta içerisinde yanıtlayarak tüzüğümüzde yer alan bazı maddelerin değiştirilmesini talep ettiler. Tüzüğümüzü değiştirmeden, sadece LAMBDA’nın kelime anlamını açıklayan bir metin yazıp geri yolladık. Hala bir cevap alamadık fakat bu süreçte valilik, derneğimizin kapatılması için “genel ahlak”a ve “türk toplumunun yapısına uygun olmadığı” gerekçesiyle dava açtı fakat İstanbul cumhuriyet başsavcılığı kapatılmamız için bir gerekçe olmadığını belirterek bu talebi reddetti. Genel anlamda barınmayla ilgili sorunlar yaşıyoruz. Geçen yıl ev sahibimiz, buranın eşcinsel bir grup tarafından kültür merkezi olarak kullanıldığını bilmesine rağmen “Burada homoseksüellik yaptırmam!” diyerek bizi çıkartmaya çalıştı, uzun bir dönem yer aradık ama herkes eşcinsel sivil toplum girişimini duyduğunda, bize dairelerini vermekten vazgeçti. Biz de uluslararası bir imza kampanyası başlattık, katılım oldukça yoğun oldu, basının da ev sahibimizle görüşmeyi istemesi üzerine şimdilik buradayız. Daha geniş bir yer tutmak istiyoruz ama maddi imkanlarımız yeterli değil çünkü burası gönüllü aidatıyla faaliyetini sürdürüyor. Mekanımızın küçüklüğü nedeniyle kapasitemizin daha altında faaliyetler gösterebiliyoruz. Umuyoruz ki homofobisi, transfobisi olmayan ev sahipleriyle, ilerleyen süreçlerde daha iyi ilişkiler kurabiliriz.
Büyük bir ihtimal hala “tehlike” olarak görülmediğimiz için eylem ve yürüyüşlerimizde henüz çok ciddi sorunlarla karşılaşmıyoruz, bilinmemezlik nedeniyle de insanlar bizden geri duruyor olabilir. Derneğin varolmasıyla ilgili bunlar dışında çok büyük sorunlarımız yok.

EBTT bireylerin toplumsal iletişimde yaşadığı çok ciddi sorunlar olduğunu biliyoruz, bunlardan bahsedelim biraz da…

En temel sorun diyebileceğimiz insan hakları aslında, mesela EBTT bireyler, özellikle de varoluşları görünür olduğu için travesti ve transseksüel bireyler, ev tutamıyorlar. Eşcinsel ve biseksüeller, iş yerlerinden reddediliyorlar, dolaylı ayrımcılığa da başvuruluyor ama doğrudan da olabiliyor bu davranışlar ve insanlar seks işçiliğine zorlanıyor hayatlarını idame ettirebilmek için. Bu da bir süre sonra geceye hapsedilmeye dönüyor, bütün sosyal hayatını sadece hava karardıktan sonra yaşaman, ara sokaklarda, toplumdan uzakta varolman isteniyor. Ama biz gündüzleri de istiyoruz hani tıpkı feminist hareketin “Geceleri istiyoruz!” tavrının tam tersine tekabül ediyor belki ama aslında çok farklı çünkü cinsiyetçiliğin hakim olduğu bir düzen var; kadınlık erkeklik tarafından yaratılıyor, varoluş erkeklik tarafından yaratılıyor böyle olunca da gece erkeklerin ya da erkeklere hizmet edenlerin olsun isteniyor. Biz bunun karşısında duruyoruz. Seks işçiliğine mahkum edilen insanlar, adaba aykırılık, teşhircilik gibi nedenlerle para cezalarına çarptırılıyorlar, haklarında davalar açılıyor, çok tuhaf bir çelişki esasen, kendi doğruladığı ve dayattığı şeyleri suç olarak nitelendirmeye başlıyor bir süre sonra. Heteroseksüel ya da eşcinsel olduğu belli olmayan biri bakkaldan domatesi elli kuruşa alıyorsa, bir transseksüel bir liraya alıyor. Her alanda bir sıkıştırılmışlık, mahkum edilmişlik var. “Gey barlar, kafeler var, oralara girin, orada eşcinsel olun ama çıkışta hepiniz heteroseksüel olun.”

Sen bir eşcinsel olarak, gey bar ve kafelere nasıl bakıyorsun?

Kendinize ait alanlarınızın olması önemli. Benim eşcinsellerle karşılaşacağıma emin olduğum birkaç yer var, LAMBDA böyle bir yer, gey kafeler ve barlar da. Benim aşka da ulaşabileceğim yerler böyle yerler çünkü maalesef biz yolda yürürken kitaplarımızı düşürüp, yerden kaldırırken birbirimizin parfümümüzden etkilenip aşık olamıyoruz, olsak bile ifade edemiyoruz birbirimize. Maalesef duygularını yaşama alanların da yok, bu anlamda gey kafe ve barların bulunması olumlu olabilir ama diğer yönden Türkiye’de daha çok ticari düşünüldüğü ve sana dayatıldığı için gey barlardaki fiyatlar heteroseksüel barlardan daha pahalı. Her türlü şarta mecbursun sen oraya giderken, havalandırması yok, gelme diyor sana, bira sekiz milyon, gelme diyor, her halükarda böyle bir dayatması var. Sorunlu mu? Sorunlu; bir süre sonra EBTT bireyler için hayattaki gerçeklik de gey bardaki o iki üç saatlik süreç oluyor. Yurtdışında eşcinsel barların politik eylemleri oluyormuş, örgütler gey barlarda broşür dağıtıp, beş dakika müziği kesip, insanlara bir şeyler anlatıyorlarmış, bizde maalesef böyle değil çünkü sadece ticari ve söylediğim gibi “Oraya bir heteroseksüel olarak girin, orada eşcinselliğinizi yaşayın, çıkışta hayatınıza tekrar heteroseksüel olarak devam edin.” mantelitesi hakim. Yaratılmış bir cennet var orada ama kendimi düşününce de sosyalleşmeye başladığım yılların büyük bir bölümünde, ben de hep oralardaydım. Önemli olan oraları nasıl evriltebileceğimiz ama maalesef çok kolay halledilemiyor ama mümkün mertebe her tanıştığımız insana LAMBDA’dan bahsedip burayla ilişkilenmesini sağlayabiliriz, bir kişiyi de kazanç olarak görüyorsak ne ala bize…

Beraber faaliyet düzenlediğiniz, eylemlere katıldığınız bir örgüt ya da platform var mı?

Feminist örgütlenmelerle iç içeyiz, yaptığımız basın açıklamalarına, eylemlere ve özellikle Onur Yürüyüşü’ne ÖDP Beyoğlu Şubesi’nden Amargi’ye, Mor Çatı’dan Af Örgütü’ne, SDP’den Barışarock İnsiyatifi’ne kadar destek verenler oldu katılımlarıyla. LAMBDA zaten Vicdani Ret Platformu’nda faaliyetlerini sürdürüyor. Mehmet Tahran LAMBDA gönüllüsü olarak kendini tanımlayan ve LAMBDA’da çalışan biri. LAMBDA vicdani ret üzerine de çalışan, kafa yoran, eylemler yapan bir grup.

Burası EBTT bireylerin kendi aralarındaki ilişkileri yönünden, kendi bilinçlenmeleri, yalnız olmadıklarını bilmeleri yönünden çok önemli gerçekten, peki sokaktaki insanın EBTT bireyleri kavraması, bu olguları tanıması için ne yapıyorsunuz?

En kullanabileceğimiz alan basın oluyor ama medyanın EBTT birey ya da grupların yaptıkları pozitif her türlü eyleme karşı bir sansür uygulamaları var çünkü üçüncü sayfalara çıkmasını istedikleri haberler değil bunlar. Yavaş yavaş kırılıyor bunlar da; Birgün, Radikal gibi yayınlar ve çeşitli dergilerle yaptığımız olumlu şeylerle de yer almaya başladık. Biz olabildiğince çok basında röportajlar yapmaya televizyon programlarına çıkmaya çalışıyoruz. LAMBDA dışında partiler yapıyoruz, üniversitelerde sempozyumlar düzenliyor, yürüyüş ve basın açıklamalarıyla daha geniş kitlelere ulaşıyoruz aslında. LAMBDA aslında sokağa dönük bir grup, yürüyüşlerde ya da basın açıklamalarından sonra broşürler dağıtıyoruz mesela ve insanlar gelip “Siz buradasınız da gerçek eşcinseller nerede?” diye sorular soruyorlar. Yavaş yavaş ciddi bir değişme oluyor. LAMBDA’nın ve Ankara’da Kaos GL’nin on küsür yıldan beri yaptığı çalışmaların küçük de olsa sonuçlarını alıyoruz, basında yer almaya başladık. Dediğim gibi, akademinin bu iki örgütle ilişkileri daha güçlenmeye başlandı, diğer yasal örgüt ve hareketlerin ilişkileri eskisinden farklı bir yere evriliyor. Güney Amerika’da kelebeklerin kanat çırpmasıyla hemen Afrika’da dev dalgalar oluşmuyor tabii ama küçük küçük kazanımlar elde ederek sürdürüyoruz.

EBTT bireyler kimi zaman ailelerine açtıklarında şiddetle hatta ölüm tehditlerine ve kimi zaman ölüme varan sonuçlarla karşılaşıyorlar. Bunlar için bir sığınma eviniz var mı?

Hayallerimizden biri sığınma evi açmak ama LAMBDA’nın imkanları çok sınırlı olduğu için şu an yapamıyoruz, hem zaman ayırmak hem çok ciddi paralar gerekiyor, hem de sığınacak olan psikolojide bireyleri yeniden sosyal hayata kazandırabilmek için yeterli olmalıyız. Buradaki herkes o bireylerin o süreçleri daha sakin geçirebilsin diye çabalıyor, hem telefon yoluyla hem de buraya gelen insanlarla yüzyüze. Birkaç gün birimizin evinde barındırabiliriz tabii ama ileride umarız ki gerçek bir sığınma evimiz de olacak. Ebeveynleriyle konuştuğumuz çok insan oluyor, çocuğunun eşcinsel olduğunu öğrenip buraya gelen ebeveynlerle görüşüp konuşmuştuk, o süreci daha pozitife evriltmiştik. “Bilen Aile” adıyla, cinsel kimliğini ailesine açıklamış insanların akrabalarının, ailelerinin geldiği bir etkinlik düzenlemiştik.

Beraber çalışan psikyatrist ya da psikologlar var mı?

LAMBDA’daki insanların geçirdikleri süreç özellikle o süreçlere yeni başlayan insanlar için çok ciddi bir bilgi birikimi oluyor. LAMBDA 2004 – 2005 yılları arasında eşcinsel ve psikologların sorunları konulu ve o ankette psikologlarla ilgili bir bölüm vardı ve mesela giden gey erkeklerin %80’inden fazlası, bir psikolog ya da psikiyatrist tarafından heteroseksüel olmaya zorlanmış. Mesela ben o psikolog ve psikiyatristlerin dolduramayacağı boşlukları kendi deneyimimle dolduracağıma inanıyorum. Klinik olan vakalarda transfobisi ya da homofobisi olmayan ya da çok az olan doktorlara yönlendirmeye çalışıyoruz fakat mümkün mertebe insanları “para kazanılan” bir yere yönlendirmekten kaçınıyoruz. Hani ben eğlenmeye nereye gideyim dediklerinde dahi bir yer tavsiye etmiyoruz biz, hem ticari olması hem de bu şehirde kendi yaşadığımız şeylerden biliyoruz tehlikeleri, soyulsa ya da tacize uğrasa bunun sorumluluğunu biz alamayız çünkü bizlere karşı doğacak tepkisini ve başına gelenlerden insanlara bahsettiğinde, insanların kafasında oluşacak intibayı değiştirmek çok zor olur.

İstanbul dışında da çalışmalar düzenliyor musunuz?

Ankara’da iki, Bursa’da bir örgüt var, Antalya, İzmir ve Eskişehir’de de bir oluşum var. LAMBDA ve Kaos GL (Ankara) yıllardır varolan gruplar, diğerleri çok yeni. Ortak eylemler yapıyoruz, mesela mayıs ayında Homofobi Karşıtı Buluşma olacak, buradan Ankara’ya gideceğiz, Onur Haftası etkinlikleri boyunca da diğer şehirlerdeki insanlar ve örgütler buraya gelecekler. Olabildiğince ortak eylemlerde de bulunuyoruz ama yerel oluşumlardan yanayız, ki başka bir şehirde de bir başka oluşum iradeleşebilsin, bu yönde de çalışmalar yapıyoruz.

Türkiye’nin doğu bölgelerinde EBTT bireyler çok daha fazla şiddet görüyor, o insanlar size ulaşabiliyorlar mı?

Aslında Doğu’da EBTT bireylerin daha fazla şiddet gördüğü yönünde bir kanı var ama burnumuzun dibinde İstanbul’da da buna benzer süreçler yaşayan çok fazla insan var. Hollanda’da bugün eşcinseller rahat olabilir ama onlar da bu noktaya varıncaya dek oldukça zor süreçler geçirdi. Şehir dışından bize genelde telefon ve elektronik posta aracılığıyla ulaşıyorlar. Şiddet görenleri çevrelerindeki insan hakları örgütlerine yönlendiriyoruz, iletişim kurmalarını sağlıyoruz ve İstanbul’da da çok farklı süreçler yaşanmadığını, onlara burasının da cennet ya da daha rahat bir yer olmadığını anlatıyoruz, kendi şehirlerinin nasıl evrilebileceğinden bahsediyoruz. Ve aynı zamanda Doğu’da olup da ailesini açıklayan ve sorun yaşamayan insanlar da var, oralarda da yavaş yavaş bir hareketlenme var. Oluşumlar, örgütlenmeler olursa belki yaşam daha rahat olabilir, bu konuda çalışmalar yapılabilir. Buraya gel demiyoruz kimseye, vaat edilecek bir şey yok çünkü ben yirmi yıldır burada yaşıyorum ve ne yaşadığımı ben biliyorum. Van’da şu an kendi arasında toplanan bir grup var mesela, daha sonra dışarıya da açılabilecekler. İnsanların ilişkilenmelerini sağlarsak, o şehirlerde oluşumlar kurarsak o şehirler için çok daha iyi olur.

Uluslararası platformda yaptığınız çalışmalar var mı?

LAMBDA ILGA’ nın (Uluslararası Lezbiyen - Gey Derneği) bir üyesi. Yurtdışından birçok örgütle iletişim halindeyiz, toplantılar olduğunda davetler alıyoruz, fiziki şartlarımız ve ekonomik durumumuz uygun olduğunda gidiyoruz. Yurtdışındaki örgütlerin maddi imkanları daha iyi olduğu için onlar buraya daha kolay gelebiliyorlar. Sırbıstan'la da , Kudüs'le de, Amerika'yla da, İsveç'le de iletişim halindeyiz, özellikle Ortadoğu'da organizasyonla daha kapalı olduğu için orada bir ağ oluşturmaya yönelik bir niyetimiz var ama ciddi bir emek istiyor. Şu anda sadece elektronik posta aracılığıyla yazışabiliyoruz.

Eşcinsellere yönelik tutum ve eşcinsel örgütlenmeler yurtdışında nasıl, genel bir değerlendirme yaparsak eğer...

Ortadoğu ve Doğu ülkelerinde Batı’ya kıyasla halkın genel düşüncesi daha farklı tabii ki. Avrupa'da belli kazanımlar var fakat maalesef EBTT bireylerle ilgili durum sadece yasa çıkarmayla halledilmiyor. Mesela İspanya'da yasal olarak birçok hak tanınmasına rağmen eşcinseller hala şiddet görüyor, ayrımcılığa uğruyorlar, aynı durum İngiltere için de geçerli, medeniyet olarak tanımlanan Amerika için de. Ben kıyaslama üzerinden gitmek yerine bulunduğum yeri nasıl daha iyi bir yer haline getirebileceğimi düşünüyorum çünkü kıstas alınca burada durmak istemiyorum. Hani mesela bizler burada derneğimizin kapatılmasına karşı mücadele verirken, İspanya Başkanı Zapatero, “Benim vatandaşlarıma şöyle diyen Papa ülkeme gelmesin.” diyor eşcinseller için. Ama esas olarak haklar anlamında büyük değişmeler olsa da algının değişmesi konusunda her yerde emekliyoruz.

Aslında yapılması gereken yasal hak vermekten önce, mesela ders kitaplarının değişmesi. Birey yetişirken sadece iki cinsiyetin varlığını öğreniyor ve baskı altına alınıyor esasen; ya kadınsın, ya erkek. Heteroseksüel olmama gibi bir olasılık dahi yok.

Bence de. Okullarda çeşitli söyleşiler, sempozyumlar düzenlenmeli, derslerde öğretilmeli eşcinsellik, biseksüalite, transseksüalite ve travestilik, bir mutlaklık dayatılıyor ve bu kırılmalı. Akademi son dönemde biraz değişti fakat bu bilincin kazandırılması için üniversite çağı çok geç. Cinsel bilgi dersinde dahi şu anda sadece kadın - erkek ilişkisi anlatılıyor insanlara, belki ileride biz daha büyük bir güç olabilirsek bu yönde çalışmalar yapılabilir, yapılması gerekiyor. Öncelikle aile ve mahallelerde sorun aslında, okul dayatmanın ve baskının en vahşi yaşandığı yerlerden biri fakat aslında bireyin yargıları okula gelene kadar zaten oluşturuluyor. Televizyonlar dersek, hepimiz filmlerde, Türkan Şoray – Ediz Hun aşklarıyla yetiştik, Ediz Hun’la Ayhan Işık’ın aşkını görmedik ya da Filiz Akın’la Fatma Girik’in, bir rol modeli yok EBTT için. O yüzden ders kitaplarında, televizyon programlarında, röportajlarda EBTT bireylerle karşılaşması yetişen EBTT bireyler için de daha sağlıklı koşullar verir.

Zihinsel engellilerin iş yaşamına girmesi için işverenlere yeni bir yasal yaptırım geldi, bence, EBTT bireyler için de bu şekilde uygulamalar olmalı.

Biz bununla ilgili çalışıyoruz, özellikle seks işçiliğine zorlanan travesti ve transseksüel bireyler için işyerlerinde kota uygulaması olsun istiyoruz ama tabii bu tabandan gelmesi gerek bir uygulama, fikir aşamasındayız henüz, ileride bu yönde çalışmalar yapmayı planlıyoruz.

Benim sormak istediklerim bu kadar, eklemek istediğin noktalar var mı?

Bizler kendimizi sadece eşcinsel özgürlüğü üzerinden var etmiyoruz. Hrant Dink’in dediği gibi, “Ermenilere hakları verilmiş ama Kürtlere, Alevilere, eşcinsellere hakları verilmemiş, ne anladım…” Çok bilinen bir slogandır; “Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber, ya hiçbirimiz!”, biz buna inanıyoruz. LAMBDA’nın kapısı herkese açık, kapıdan her geleni eşcinsel olarak kodlayarak yaklaşmıyoruz. Herkes buradaki etkinliklere katılabilir, yayınları edinebilir ya da bir çay içip sohbet etmeye gelebilir. www.lambdaistanbul.org veb sitemizin adresi, isteyenler oradan takip edebilirler, duyurularımızı almak isteyenler elektronik posta grubumuza üye olabilir. Biz buraya herkesi bekliyoruz.

röp. veren: baver çakır.

* Bu röportaj 2007'nin kış aylarında yapılmıştır. ** Bu kadar geç yayınlanmasından ötürü LAMBDA'ya özürlerimi yolluyorum.

gök toprak beat blake jim roger isa furuğ enis ve diğerleri

2008-01-05T10:05:00.000-08:00

times square

biraz önce bir aile evine gelirken, hava kararmış, şehir tıklım tıklım ve olanca pislik, görmüyor, biliyorsun.
biraz önce bir aile evine gelirken hayal kurdum, istanbul'un göbeğinde times'da yürüyordum. allen'la buluşmuş, şarap almıştık bir dolu, çantamdalardı. elimde enis'in ağırlaştırıcı sebepler divanı, son yapraklarında elim, sen evde jack'le. üstümde bir deri ceket, ayağım kot, spor ayakkabı,

saçlarımda gökkuşakları frisco'nun sokakları.

insanlar geçmekteydi yanımda, binalar ve arabalar, john'lar, edward'lar, anne'lar...

times sokakları, gönlümün görülmemişliğini takmaz hissiyatı,
times sokakları, köşe başlarında tezgahlar, ardı sıra torbacılar, karanlıktan gelen, bir kadın iniltisine tutunmuş bir insan nefesi, ayyaşlar, junkyler, orospular, orospu denilenler, ayaklarımın altı times sokakları!
yürüyor, sana geliyorum. seni düşünüyorum, jack'le sohbetinizi, jack'in golden eternity'sini ve senlen golden eternity oluşumuzu.

ah, köşebaşından gary fırladı şimdi, fırladı dediğime bakma her zamanki sukunetiyle, tek bir kaldırım taşını görmez, safi yol'u görür yürüyen bedeni ve gözleriyle. sarıldık, öpüştük, jack'le aradığınızı söyledi, bize geldiğini, güzel tesadüftü.
tek kulağımda roger, tek kulağımda gary, ayaklarımın altı times sokakları.
sana geliyorum, sen jack'len evdesin.

gary neil'i ve natalie'yi soruyor, akşam allen'la beraber geleceklerini söylüyorum.
sana geliyorum.
elim enis, bir kulağım gary, bir diğeri roger.
ev.

sen.
-sin-

jack.

"sahi," diyorum, "william piçi nerelerde yine?" gülüyor gary, gülüşü güzel, -sen güzel- "gelicek gece, gelicek."

içi dingin, sesi dingin.
...
içim dingin.

sen içim'desin.
-sen içim'sin.-

birkaç güneş turu sonra bir başka eve dönüş - frisco

birkaç güneş turu daha attı dünya. birkaç tur daha attım içimde. içime. her keresinin yolu, ucu, sonu, sen
ve istanbul'un göbeği bu sefer frisco.
frisco düşlerimin düşesi.
frisco olanca pisliğiyle zirvesi kentlerin.
frisco kalabalıkların yalnızsızlığı.
frisco tahtsız düşes.

frisco'da sana yürüyorum.

elim, kulağım boş bu sefer. city lights'dan çıkmışım, ferlighetti'yle biraz sohbet, biraz şarap... buarada jim'le karşılaşmış, akşam bize gelmesini söylemişim. sen evde blake ve furuğ'lasın. etrafımda insanlar, acelilerin yanında bir o kadar avareler, junk peşindekiler, er-kek peşinde eşcinseller, kadın peşinde lezbiyenler, elele dudak dudağa köşe başlarında aşıklar...
ah diyor içim içime, seviyorum bu sokakları, seviyorum bu sokaklarda sana gelmeyi, seviyorum seni ve duruksayıp kısacık bir an boyu,
"seni seviyorum lan frisco, küçük aşifte!"
yi fırlatırken ardı sıra sökülüyor sesim sana doğru.

"seni seviyorum, seviyorum, seviyorum."

gözlerim susuyor.
gözlerim
frisco köşeleri,
kulağım
aşk iniltileri,
koku duyum dört dönüyor, hava
mis gibi toprak kokuyor...

ben sana yürüyorum.

kokuyu almamla bir oluyor sokak serserilerinin yolumu kesmesi, ağızlarında bir toprak kokusu, gözleri güzel. "gelsene" diyorlar, birkaçını tanıyorum aralarındaki, "nabersiniz?". konuşurken oradan buradan, duruyor bir anda david

-david'le frisco'daki ilk gecemizde tanıştık. babası güneyde bir yerlerde çiftçi, on beş yaşında terk etmiş evi, "tarlalar iyi güzel de" diyor, "görmem lazımdı başka bir hayatı. biliyordum hayatın onların sandığının aksine binbir izdüşümlü olduğunu. düşmem lazımdı." diyor, düşüyor. o gün bugündür sokaklarda, yedi yıl olmuş, birkaç tecavüz (sayısını o da bilmiyor.), birçok gözaltı... "ama" diyor, "pişman falan değilim o evi terkettiğime. şimdi kucağımda üç çocuk, bir tanesi yolda, başımda bir kadın, işi gücü dedikodu, oturacaktım o evde. hem şiir gördüm lan, yaşadım bile zaman zaman. aşık oldum, kavga ettim, keman çaldım--- uçtum lan anlayacağın, yaşam bu işte!" sağlam herif david. hem sıkı takılmasına rağmen takılmak için yaşamıyor.-

"lan bana blake oku!"

"okumam mı lan"

bir köşe başı karanlığında toprak içiyoruz, benim ağzım, onların kulakları blake. tam gidicem, "oğlum" diyorum, "isterseniz gelin gece, blake'den kendiniz dinleyin." "siktir lan!" diyor david, gözleri gülüyor, "eve almasan kapıdan dinlerim." gülüşüyoruz, "hadi görüşürüz." kulağıma miles'ı alıyorum.

dudaklarım toprak kokusu, hafif uçar yürüyorum sana--senlen.

senlenim, sen benlensin. bensin zira.
içimden bir şeysin.

yedi ayda bir yeniden enjekte edilen junk gibi içim sana.
içim sana kara orkide. içim sana şiir.

sen
içime şiir, rahim.

sen evde furuğ ve blake'lesin.

"belkim"
diyorum kendi kendime,
"belkim isa da gelir bu gece."

ben frisco sokaklarında sana-eve yürüyorum--olduğun her yer evim zira--
frisco içime bir karetta karetta salıyor,
frisco içime bir ren geyiği, bir dişi kırık köpek salıyor.

frisco içime orman.
sen. sen. toprak.

göğünüm.

Babazula'dan Murat Ertel'le sohbet ediyoruz...

2008-01-05T10:02:00.000-08:00

sahip olan değil, sahip olunandır birey sahibiyet peşindeyken.

kurulan ruh suikastlarından tek çıkışın, üretimindir.

Fanzin üstatları deyince aklımıza gelenlerden Murat Ertel’le fanzinden başlayıp birçok konuya uzanan çok zevkli bir sohbet yaptık. Çok doluydu M.Ertel, biz de sizlere sohbetimizi, kesmeden aynen veriyoruz..

Merhaba! Eski fanzincilerden birisin sen de, fanzin hayatına nasıl girdi?

İlk yayınladığım fanzin, aslında beş sayılık, hayvanları konu aldığım “Ormandaki Işıltılar”. Askerdeyken isimsiz bir fanzin çıkarmıştım, fotoğraf içerikli. Asker kıyafetleriyle çeşitli fotoğraflarımı çekmiştim. Bir çoğumuzun bildiği “Mondo Trasho” var, bir arkadaşımın davetiyle katılmıştım Mondo Trasho grubuna. Mondo Trasho çöplük dünya demek aynı zamanda.

Bağımsız, sansürsüz olarak ifade etmeye çok önem veriyorum. Sen bir fanzin çıkarıyorsun ya da bir takım müzik grupları demo adı altında kayıt yapıp yayınlıyorlar fakat tabulara değinilmiyor, sansürü bu alanda da görebiliyorsun. Belli toplumsal konulara, kalıplarla yaklaşma zorunluluğun doğuyor, uygulamazsan da imha edilme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyorsun. Batı dünyasında bunlar sözüm ona aşılmış durumda fakat onlarda da sınırlar görebiliyoruz. Mesela islami terör konusunda çok büyük bir paranoyaları var, sen bu paranoya üzerinden gitmeye kalktığında onlar da seni engelleyecektir. İşte bu noktada senin yapman gereken; bir araç bulmak, bir takım aracılar kullanmak.

Türkiyeye bakarsak, Ortaoyunu’nun başladığı dönemde, sadece ramazan ayında sahnelenmediğini görürüz. Aslında kültürümüzden son derece pornografik ve politik bir öge olan ortaoyunu olan biteni lanse etmenin, tüm halka ulaştırmanın bir yoluydu; halk, padişahı, politikayı ele alan sert bir yaklaşımla güncel olaylar hakkında bilgilendirilirdi. Fakat oyunun girişinde padişaha ve allaha dualar edilirdi ve bu giriş sayesinde ortaoyunu varolabildi. Oyundan önce halkı, izleyenini şartlandırarak anlatmak istediklerini daha özgür anlatabiliyorlardı. Hatta anonim olan Nasreddin Hoca fıkralarının yarısından fazlasını yapı kredi yayınevi pornografikliğinden ve kendilerine yakışmayacağını düşünmelerinden ötürü hala yayınlayamıyor. Anonimlik çok önemli, sen halkın sesi edasında çıkmalısın ortaya.

Fanzinde de bu tarz bir takım kurtarıcı çözümler bulunmalı. Bir şekilde halkın içinde bir yerlerde kalman gerekiyor eğer gerçekten söyleyecek sözün varsa. Ben söylenmesi gereken çok fazla söz olduğunu düşünüyorum, şu an yaşadığımız dünya çok daha güzel olabilir, bunu herkes biliyor fakat susuyorlar, bir kesim ise biliyor ve zamanla düzene uyuyor, dünya tarihinde de hep böyle oldu bu; eski uygarlıklarda da, insanlar bazı güzellikleri yaşadıkça gücün büyüsüne kapılıp olayları çarpıtmış ve sonunda yok olmuşlardır.

Türkiyede insanlar çok hızlı ve hazırlıksız bir biçimde teknolojiyle tanıştırıldılar ve her alanda batıyı taklit ediyorlar. İnsanların konforlarına, güce olan tutkuları ve şekilcilik doğurdu bu durumu. İşlerin karmaşıklaştığı nokta da burası; şekilcilik sansürü doğuruyor -bu şekilciliğinse görselliğin bu kadar ön plana çıkmasıyla da bağlantılı-, mesela bana göre en temel kavram olan kadın kavramını, sansürlemeye çalışıyorlar. türklere barbar diyen yunanlılar asıl barbarlar, Anadolu’yu işgal ediyorlar ve Anadolu’daki kadın kültünü yok ediyorlar; onlar geldiklerinde Anadolu’da tanrıça Kybele var, tanrı Dionutus’a bir erkeğin ya da hayvanın kurban edildiği törenler düzenliyor kadınlar; ateş yakarak çıplak bir halde ateşin etrafında dans ediyor, kendilerinden geçiyorlar. Yunanlılarla kadın egemenliği sona eriyor, ataerkil toplumu yaratıyorlar. Güzel ok atan, matematikten anlayan erkek protipi oluşuyor, yaşadığımız da bunun dünyası. Varlığı bazı bilim adamları tarafından kabul edilmeyen bazı uygarlıklar var; bunların birinde rahibelerin egemen olduğu bir toplum yapısı görüyoruz, kristallerle tedavi yöntemleri uygulanıyor, rüya kaydı yapılıyor, bir efsaneye göre bu güçlerin, erkeklerin eline geçmesi kadın egemenliği sonu oldu.

Toplumu sarsmak gerekiyor bu da, sözünü söylemekten geçiyor. İşte bu noktada fanzini çok önemli görüyorum.

Rockın popülerleşmesi ve “rockçı” gençliğin boşluğu üzerine ne diyeceksin?

Köleliğin yasalar tarafından desteklendiği zamanlarda, siyah köleler ateşin etrafında davul çalıyor, dans ederek kendilerinden geçiyor ve isyana başlıyorlar, bu da köle sahiplerinin hoşuna gitmiyor tabii. Böylece siyahların tek sahip oldukları şey olarak blues doğuyor. Daha sonra, amerikaya getirilmiş olan zencilerden alınan blues müziği beyazlaştırılarak rock müziği haline getiriliyor, burada en güçlü örnek Elvis Presley. Kendinden önce Little Richard, Fast Domino gibi ondan çok daha iyileri var fakat Elvis benimseniyor ve Rock’n Roll doğuyor. Rock’ın temelinde isyan duygusu var. 1960’larda güzel bir hareket oluyor fakat bu evcilleştiriliyor. O kuşağı kestikleri için rock, şimdi daha müzikal.

Ama rockın popülerleşmesini olumlu bir gelişme olarak görüyorum, popüler müziği sarsmak gerekiyor, hiphop ve rockla uğraşan insanlar da bunu yapıyorlar. Sözü olan insanlar konuşarak sarsıntıyı başlattılar, pop yavaş yavaş tahtından iniyor. İlk defa, 80 darbesinin dokunmadığı, içi boş pop söyleyebilen s. aksu, a. pekkan gibi insanların egemenliğini soyadı olmayan yaşar, ege, gülşen gibi yavru popçular bozdu, şimdi onlar da baş aşağı olacaklar.

Fakat rockın da çok fazla alternatif olduğunu düşünmüyorum ben, evet olduğu durumlar var fakat J.Hendrix, The Doors gibi şu an yeraltı listelerinin babaları olarak görülen insanlar pop listelerinde de boy göstermişlerdi, hatta “Doors’u artık teenagerlar dinliyor, ben dinleyemem.” tarzında bir tavır oluşmuştu. Doors’u zaten teenagerlar dinliyordu en başında, sonradan J. Morrison’un hareketleri yüzünden sistem onları kabul etmedi, aleyhine açılan sayısız dava varken,yani onu ortadan kaldıracaklarken öldü ve böylelikle kabullenildi. 60’lar müzik için bir dönüm noktası, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra gelen sansürün kalkıyor, uyuşturucu ya da farklı maddelerle ve meditasyon gibi tekniklerle bilinç ve algı değişimi, cinsel ve müzikal devrim yaşanıyor. Doğu etkilerine rastlıyoruz, blues günlerindeki gibi kendi parçalarını kendileri besteleyen adamlar ortaya çıkıyor, bu kişiler bestelerini satanları sarsıyor. 70’lere geldiğimizde bu adamlar yok olunca devrimler kesiliyor ve popüler müzik doğuyor.

Bu sistemde de alternatif arayışlar var, bizler onları takip etmeliyiz.
Türkiye’ye baktığımızda padişaha başkaldıran, isyancı bir çok aşık görüyoruz, mesela Aşık Mahsuni’nin “Ey arapça okuyanlar allah türkçe bilmiyor mu?” ya da “Katil amerika” gibi parçaları var, 60’larda da bunlar yapılabiliyordu, şu anda ben böyle bir özgürlüğün olduğunu düşünmüyorum. Bir takım tavırları olan insanlar var fakat onlar da tam olarak istediklerini söyleyemiyorlar, ki biz de bunlara bir örneğiz.

Konuşanı susturduğunda, copladığında insanlar bu eylemsizliği yaşıyorlar. 80 darbesinin getirdiği çok büyük bir etki var, konuşanı ya da yazanı toplayıp hapse attığın, işkence yaptığın zaman insanlar düşüncelerini eyleme geçirmeyi istemiyor. Toplumda üniversiteli gençliğe, sanatçıya, bilim adamına düşüyor bu bilinçlendirme. Konuşmalı, eyleme geçmeliyiz, üretmek n’olursa olsun tek çare!

Evet, şu anda boyutları inanılmaz büyük bir tüketim çağı yaşıyoruz, öyle bir nokta ki boşuna akıttığımız sulardan, gereksiz yanan lambalara, yeniden ve yeniden düzenlenen sokaklara, kullanılabilir haldeyken bazı komisyonlarla bağlantılı sokaklara dikilen yeni telefon kulübelerine vs. vs. … Ve şu da çok önemli bence; kullandığımız birçok enerji kaynağı tükenecek çok uzun bir vade de yok önümüzde. Gençliğe dönersek, geçmişten gelen stratejik bir apolitizasyon politikasının çocuklarıyız bizler; idealler yok, hedef yok ve asıl tehlike kaybedecek bir şeyimiz yok, uğrunda yaşanacak bir hayat, sadece hayalinin bile mutlu ettiği ciddi bir gelecek tasarısı yok.

Peki, Babazula olarak siz, doğal yaşamı destekliyorsunuz, bunun için neler yapıyorsunuz?

Özellikle kurban bayramında deri satın almaya çalışıyoruz mesela. Derinin kullanılması, bir canlının öldürülmesi doğanın döngüsünü bozmuyor aslında. Ölüm doğanın bir parçası fakat tavuk çiftliğinde tavuklar şişmanlasın diye hormonlar veriliyor misal, işte bu korkunç. Şu anda şehirde yaşayan kimsenin tam olarak dengeli bir yaşam sürmesine olanak yok ama mümkün olduğu kadar dengeli, doğayla uyumlu yaşamalıyız. Yeni yerine eski bir şeyi satın almalıyız, böylece yeni bir üretimin önüne geçip üretilmiş bir şeyi yeniden işe yarar hale getiriyorsun. Esas olarak, ihtiyacın olduğu kadar hayvan öldürürsen doğanın dengesini bozmazsın.

Doğanın dengesi ilk defa tarımla bozulmuş. İnsan, yaşaması gereken göçebe hayattan yerleşik hayata geçip toprağı ekiyor. -Şuanda, herkesin, en fakirinin bile gereğinden fazla eşyası var.- En güzel yaşam biçimi, göçebelik. Biz yurtdışına giderken çok az alet ve eşyayla günlerce yaşayabiliyoruz. Müzik benim doğru yaşamamı sağlıyor, biraz olsun göçebe bir hayat imkanı veriyor, müzik olmasa herhangi bir evde eşyaların arasında yaşayacağım.

Göçebelik demişken, sizde çingenelere karşı da bir merak var, bu ilgi nasıl oluştu?

Kovboy filmlerinde Kızılderilileri, 2.Dünya Savaşında almanları merak ederdim ya da walt disneyin çizgi filmlerinde esas oğlan ve kız dışındaki kediler, kuşlar ilgimi çekerdi. İtilenler, dışlananlar toplum dışındakilerdi ilgi alanım. Başka bir açıdansa, bir örnekle yaklaşayım; iktidarın söylemine göre türk toplumunun %99’u müslüman, yalan! Nüfus cüzdanlarına zaten yazılmıyor, yazılanlara baktığımızdaysa %80-70 bu oran. Nüfus cüzdanına göre konuşmadığımız zaman kimin ne kadar türk olduğu hiçbir şekilde belli değildir, Türkiyeyi güzel yapan bir karışım söz konusu. Kimse dedesinden önce ne olduğunu bilmiyor, ben has türküm diyebilecek padişahların haremlerinde dünyanın her yanından getirilmiş padişahın çocuklarını doğuran kadınlar var, demek ki padişah da yeterince “asil” bir kana sahip değil. En asil halklar, göçebe hayatı sürenler, saray halkı tamamen bozulmuş. Çingeneler de, yerleşememiş bir toplum, ülkeleri yok ve kültürlerinde müzik çok önemli bir yere sahip. Ne kadar müziği engellesen, yayılmasına imkan vermesen, sansürlesen de müzikteki anlam, bazen hemen olamasa bile, 5-10 sene sonra ortaya çıkabiliyor fakat görüntüde bu yok, insanlar görsel ögelerle pazarlanıyor, müzikteyse pazarlama stratejileri uzun vadede sonuç vermiyor.

Müziğe gelirsek, Derviş Zaim’in Tabutta Rövaşata’sıyla Zen olarak bir araya geldiniz, peki ya bundan öncesi? Ve Anadolu müziğiyle elektronik müziği birleştirme fikriniz nasıl bir süreçte ortaya çıktı?

Çeşitli gruplar vardı bundan önce de, Tır mesela. Halk kültürüne çok önem veren insanlarız. Halk kültürünü incelediğimizde, bu kültürün özgün kişilerinin küçük yerlerden çıktığını görüyoruz, biz ise İstanbul’da doğmuştuk, bir karakterin yok demek oluyor bu, ilk başta dezavantajımızken zamanla bunu avantaja dönüştürebileceğimizi düşündük. Küçük yerlerde yaşayan insanlar buraya göç ederek kültürlerini getirdi ve sonuç olarak, bizler, burada bir kültür karmaşası içinde yaşıyoruz. Eskiler zaten yaptıkları işlerin en iyisini yapmışlar. Teknoloji çağındayız, müzikte de elektroniği yadsıyamayız. Biz de yaşadığımız çağı ve eskiyi harmanlayalım dedik.

Bir çok insan sizin müziğinizi karanlık buluyor, oldukça sıkıldığınız bir konu bu sanırım mesela albümünüzü dinleyip eşlerini terk edenler, bunalıma girenler varmış.

İnsanlar, alışkanlıklarından uzaklaştıkları zaman bir güvensizlik oluyor, müzik konusundaysa maalesef gerçekten çok dar insanlar, ciddi bir gerizekalılık var, bazı şeyleri doğru anlamayabiliyorlar. Aslında ipucu olarak bazı parça adları ve sözler var, biz bir şeyleri değiştirebilmek, daha çok insana hitap etmek, müziğimizi paylaşmak ve müzik kalıplarını değiştirmek istiyoruz bu yüzden son dönemde daha sık başvurmaya başladık söze.

Enstrümantal müzik yapma nedeniniz nedir?

Aslında son derece işlevsel bir durumdur bu; Tabutta Rövaşata’nın müziklerini yapma amacıyla bir araya gelmiştik. Film müzikleri genellikle enstrümantal olduğu için bunu seçtik, olaylar geliştikçe sözü daha fazla kullanmaya başladık. Enstrümantal müzikle uğraşan insanların sözlü müzik, sözlü müzik yapan insanların enstrümantal müzik yapmamasını çok saçma buluyorum. Bizim albümlerimizde, parçaların yarısı sözlü, yarısı enstrümantaldir. Sözlü müzik albümlerini incelediğimizde en fazla bir enstrümantal parça görüyoruz genelde. Bence, iki türün de farklı bir güzelliği var, sözler yönlendirmediği zaman hayal etme durumu genişliyor.

Özellikle bu son zamanlarda, yeni gelen nesle baktığımda gerçekten canım yanıyor… 15 -16 yaşındaki çocukların arkadaşlarına bıçak çekmeleri, silahı ellerine alabilmeleri tüyler ürpertici… Bunlardan bahsedelim, biraz da…

Evet, zaten genç yaşlardan başlayarak bu kültürün neferleri yetiştiriliyor, bilgisayar oyunlarıyla başlıyorlar eğitime. Simülasyon çok önemli bir kavram bence çağımızda, gerçek ve gerçek olmayan arasındaki ayrımı teknolojiyle gitgide azaltıyorlar. Yakın bir gelecekte, hem müzik hem görüntü olarak tamamen üç boyut çağına girilecek ve gerçeğin çok yakın bir yansıması bilgisayarların içine girecek. Başlayan üç boyutlu filmler, dergiler bunun ilk ipuçları. Kadıköy’de simülasyonlu ehliyet kursu yapmışlar, abd savaş pilotlarını bu şekilde eğitiyor. Ve şu anda küçük çocukları bir tuşla bombalar patlatarak, insanları öldürerek, mekanları yok ederek, daha önemlisi bundan zevk almasını öğreterek eğitiyorlar. Bir yandan da oyunla gerçek arası gitgide kapanıyor ve bu çocuklar büyüyecekler..

İlk olarak tetrisle başlamıştı bu,ardından atariler, şimdiyse playstationlar.. Amaç yok etmek, kazancın attığın yumruklar, tekmeler, patlattığın bombalar, zafer, cinayet!

Evet, bu korkunç. Oyun oynayanlara bakınca, hareket eden her şeyi vur mantığını görüyorsun ve Amerikada yaşanan silahlarla okul basıp çevresindekileri öldüren çocuklar gibi örnekler kaçınılmazlaşıyor. Buna paralel olarak bir de şu var; TV’ye baktığımızda bir bıçağın boğaza girmesi saniye saniye izleyebileceğimiz bir görüntüyken bir penisin vajinaya girmesi yasak! Bazı kanallar öpüşme sahnelerini dahi kesiyor, sevişmeyi ise, mutlaka kesiyorlar. Cinayet sistemlerinin gösterilmesinde hiçbir sakınca yokken, sevişmeler ayıp, mahrem!

Bunları anlatmak ve savaşmak gerekiyor. Olması gerektiğini düşündüğünü üret ve bunu var olan daha iyi kıl ki insanlar bunu seçsin. 12 Eylül kafası acısız arabesk üretelim diye bir olgu çıkarmıştı ortaya tabii ki ama olmuyor bu şekilde. Kaliteli üretim yapmalıyız.

Tarih öncesi dönemde, ilk insanın dört ayak üzerinde yürüdüğü düşünülüyor. Bir makalede iki ayağının üzerine kalkan ilk insanın öldürüldüğü üzerine kuvvetli varsayımlar okumuştum. Fakat sen iki ayağının üzerine kalkacaksın! Göze alacaksın bazı tehlikeleri. Konuşmak değil sadece, ÜRETMEK LAZIM! O yüzden fanzin, çok önemli. İnsanlara bir alternatif sun, fanzin çıkar, maliyetinin iki katına sat, hem yaşayacak imkanı versin sana, hem ertesi sefere çıkaracak maliyeti sağlasın sana.

Bir korku hakim şu an düşünenlerde, aile baskısından dine, devlete Foucault’un dediği gibi korkuyla işliyor artık.

Kırmak geliyor bunu, insanları cesaretlendirmek gerekiyor. Dine bakarsak, insanların yaradanla olan ilişkilerini düzenleyen kimin, nasıl oluşturduğu belli olmayan bir takım şeyler var. En rahat konuşabileceğimiz Hıristiyanlığı ele alırsak, İsa’nın yazdığı bir yazı yok, herkesin doğru kabul ettiği tek bir İncil yok.

Bir de bazı basmakalıp şeyler var, mesela insanlar Bismillahirahmani rahim’i o kadar çok kullanıyorlar fakat neden söylediklerini bilmiyorlar, bu onlara öğretilmiş ve onlar da sorgusuz uyguluyorlar. Bunların nedeni de, korku duygusu.

Korku ilk yenilmesi gerek duygulardan biridir. Carlos Castaneda adlı bir antropolog, halüsinatif maddeleri incelerken, Juan Matus diye Kızılderili bir büyücüyle tanışıyor. Juan ona çeşitli madde ve bitkiler veriyor ve bir gün Castaneda’ya o maddeleri vermesinin nedeninin erkeklerin çoğunun başka bir gerçeklik olduğunu kavramaları için bir takım olaylar yaşamaları gerektiğini, kadınların %80’ininse bu gerçekliği hissettiklerini olduğunu söylüyor. J. Matus’un ilk öğretisi; “Yenmen gereken ilk duygun korkundur.” dur.En son noktanınsa, gücü elinde tutmak olduğunu söyler Castaneda.

İktidarı elinde tutanların davranışları çok değişiyor. Zapatistoları çok beğeniyorum ben, biz muhalefet olarak kalacağız diyor adamlar. Buradan “şeytan” kavramına da geçebiliriz, bunu için satanist olmak, kedi kurban etmek gerekmiyor. Ben güce sahip olduğunda değişen insanlardan hemen uzaklaşıyorum, mesela sevgilisi olunca aramayıp sormayan, yalnızken “arkadaş” tiplemeleri oldukça fazla rastlanabilecek türden, burada da güç=sevgili.

Takip ettiğin türk yönetmenleri alalım bir de son olarak? : )

Derviş Zaim, Ahmet Uluçay, Fatih Akın şu an aklıma gelenler.

Çok hoş bir röportaj oldu, zaman ayırdığın için teşekkür ederiz. Dilerim daha güzel bir dünyadan, daha dolu bir müzikten, daha insan bir insanlıktan bahsedebiliriz yakın bir gelecekte..

Umarım.. Ben teşekkür ederim, hepiniz iyi kalın..

bu söyleşi 2005'in son aylarında yapılmıştır.

Teller ve Oyunlar

2008-01-05T10:01:00.000-08:00

çocukları teller ardından çıkarın ey dostlar, oyun tel arkası oynanmaz.

--ve çocuk hep mutlu bilmezliğinden. bilmez telleri, bilmez geçireceği dönüşümleri, bilmez ödeyeceği bedelleri.
yaşamak buysa dostlar, buysa insan,
varın hayvan deyin bana ama bunu yaşatmayalım çocuklarımıza...--

tel. tel örgü. tel örgü ve beyin. en sonsuza tel örgü beynimizde uzanan. en sonsuza düşman biz, kendimizin, kendimize. yasak. yasaklar. yasaklarımız, kurallarımız. katı, mutlak. esneme payı sıfır yargı-yanılgılarımız.

ah... ah gözüm gör isterdim şu tüm beyinlerin ardındakileri. gör ve yık!
yık tüm beyinlerden onlarca yargıyı, binlerce yıllık ezberleri boz!
ve bir guayaki kabilesinde doğ yeniden, doğ ve kötülüğün olmadığı ülke adına. tanrısallığa, mutluluğa ulaşmak adına arın!
arın bedeninin günahlarından, arın insanlığın binlerce yıldır bedenine yüklediği günahlardan, arın kardeşlerinin günahlarından! sıfatından, türünden arın!

insanlığını soyun ruhum.
insanlığını soyun
bu kalanlar kendilerine insan diyorlar zira...

kapılar ve kilitler

2008-01-05T09:59:00.000-08:00

kadın. hele ki ataerkil bir dünyada kadın. dini felsefesiyle değil, yasaklarıyla alan toplumda kadın.kadın bu dünyada. kadın bu toplumda.

ve kadın yıllardır hasret kadınlığına. kadın yıllardır hasret insan olmaya. hasret yaşama.

k.a.d.ı.n. kilit. kapı. kadın. kilit. kapı. kadın binlerdir kilitli. kadın binlerdir kilitli ve insan her kilitle daha çok unutuyor insanlığını. insan insanlığından, insan kendinden uzaklaşıyor her öğrendiği mutlaklıkla. insan vurduğu kilitle kendini sokuyor. kendini sokuyor bir hapishaneye. beynine bir bir tuğlalar örüyor.

ah... insana kendini yaşatmayanlar, kanunları yapanlar,
gelin, gelin hepinizi devireceğim! devireceğim hepinizi ve enkazınızdan doğuracağım insanlığı.

insanlığa yeni baştan nefesini vereceğim.

koca makina, çek dişlilerini üzerimizden. çek dişlilerini kadınlığımın, kadınlarımın üzerinden,
çek dişlilerini insanlığımın üzerinden. defol, defol buralardan;

r u h l a r d a n . . .

kocaman ellerim olsun isterdim ben, tüm örtülere uzanabileyim, fırlatayım bir kenara tüm örtüleri, bırakın diyim, bırakın, bırakın artık, utanmayın kendinizden, saklamayın. saklanmayın!

kafi.!.

beyinlerdeki tüm tuğlalara erişsin ellerim, tüm tuğlaları yerle bir etsin gözlerden donukluk silinsin, demiri söksün, demiri söksün ellerden ve zihinlerden. ve çıkarsın tüm demir işçisi çocukları yer yüzüne
sevilsin artık demir işçisi çocuklar, sevilsin artık tüm çocuklar, sevilsin insan.
gözlerinden perdelerinden kaldırayım ve doğasına dönsün. doğasına dönsün tekrar, kırlara, yola.
insan yeniden insanlığına doğsun.

yalnızlık ve şehir

2008-01-05T09:55:00.000-08:00

modernizm. ah süslü püslü binlerce tümceyle modernizm. ;
ne kadar süslensen de biliyoruz koca bir yalan olduğunu.

modern çağ. modern şehirler. modern insan. 1+1+1= yalnızlık veyahut; 1+1+1= insan yalnız doğar, yalnız ölür.

evet, yalnızsın doğduğunda, evet, kimse sen kadar hissedemez acını, evet, yaşayan bilir (...)

lakin;

paylaştıkça çoğalır ruhun, paylaştıkça büyür aşkın, sevin, paylaştıkça bir zincirini daha kırarsın yalnızlığının ve bir adım daha, bir adım daha yaklaşırsın kendine yaklaşırken insana.

ah modern dünya... neler vadetmiştin bana, kocaman alanlarda, bir sürü insanla birarada olacak, kalabalık binalarda üstlü altlı oturacaktım, sokaklarında tenim temas edecekti benzer tenlerle. an'da yaşayacaktım üstelik, safi an'ı düşünecektim, kendime yanaşacak, daha bi ben, daha bi ben olacaktım.

(...)

Mahatma,
uzun zamandır yazmadım sana, affet, üstüste üç mektubun geldi lakin oturup da bir mektup yazacak ne takatim vardı, ne kelimeleri biraraya getirme istemim...

kocaman alanlardan geçiyorum, yüzlerce, binlerce insanla karşılaşıyorum her gün, kalabalık binalarda üstlü altlı yirmi daire; her birinde en az iki kişi desen, kırk insanla yaşıyorum, sokaklarda sürekli temas ediyor tenim tenlere, hele ki şehiriçi ulaşım araçlarında neredeyse kucak kucağayım insanla. an'da yaşıyor, safi an'ı düşünüyorum ya...

her an daha eksik bir ben gibi hissediyorum
(...)

kocaman alanlarda karşılaştığım yüzlerce, binlerce insanın yüzünü dahi hatırlamıyorum düşününce, ayaklar, ayakkabılar ve hızla giden silüetler... yüzler-binleri tanımadım ama bir dolusundan silüetler oldu tanıdığım. bir dolusundan diyorum ya bakma... hepsi birbirine benziyor, an geliyor, yoldan aşağı inerken gördüğüm silüeti yoldan yukarı çıkarken görüyorum saniyeler arayla... ya herkes birbirine benziyor ya da benim gözlerim gitgide kaybediyor görmenin ayırdedici yetisini...

yaşadığım binalarda benim haricimde yaşayan en fazla üç beş kişiyle en fazla selamlaşıyor, mekanik iyi günler/akşamlar/geceler'ler-lar- alıyorum o da en fazla...

sokaklarda tenimin değdiği insanlar ya dövecek gibi bakıyor ya hemen tenini çekiyor ya da -en kötüsü- farkında bile olmadan tenlerimiz ayrılana dek devam ediyorlar işlerine; yürüyor-konuşuyor-içiyor-yiyor...lar. şehiriçi araçlar dersen, herkes herkese potansiyel sapık olarak bakıyor.

-lakin bolca fordcusu da var bu şehrin hatta çalmak için temas edenler var tene, bir cüzdanı, bankadan yeni çekilmiş bir maaşı, telefonu, şunu, bunu... o kadar çok ıvır zıvırla doldu ki ceplerimiz, çalınacak bir dolu şey çıktı bir diğerlerine de.

nara atmak falan derdinde değilim ha, aman yanlış anlama, tüm naralara da tıkalı kulaklarım, lakin diyeceğim o ki sevgili Mahatma, hoşgörü moşgörü kalmadı bu şehirlerde...

an' diyordum bir de, di mi... safi an'da yaşama, an'ı sonuna kadar doldurma ve gelecek an'lara yatırım yapma anlamına geliyor.

ah Mahatma, diyecek şey bulamıyorum daha. bak, geçen gün bir fotoğraf çektim, yaşlı bir amca, ortaköy'de tek başına yürüyor ya yalnız değildi gibi gelmişti bana, sanki kafasında binlerce an', plan, plan, plan...

fotoğrafı koyuyorum sana,
ben daha anlatmayayım sen anla...

barış, huzur ve sevgi seninle olsun canım kardeşim...

not: ne zamana kadar istanbul'da kalacağımı bilmiyorum, buralar belki güzel de bunca gürültü arasında fark edilmiyor. sanırım küçük şehirler veya kasabalar en iyisi.

kardeşin,
durga

Savaşa Hayır üzerine*

2008-01-05T09:50:00.000-08:00

Farid Farjad ve can acısı; Eminönü- Çay ve sigara...

Her savaş döneminin en "popüler" lafıdır "Savaşa hayır!". Herkesin ağzıyla aynı anda pazara düşer; rozetlerle, çantalarla, tişörtlerle, cüzdanlar, anahtarlıklarla... Peki anlaşılmış mıdır --, ne demektir "Savaşa hayır!"?

"SAVAŞA HAYIR!" Ne Demek?
- Önce kendini rahat bırak demek;

İçindeki savaşlara son ver, her tartışma çatışma değildir; tartış, çatışma. Önce kendinle empati kurmayı öğren ki, insanı anlayabil. Kendi kendinin deneğisin; yolun, insandan geçiyor ve hatta insan'sa, insanı ve önce kendini anlaman gerekir.

Yani önce; içindeki barışa şans ver.

- Sonra insanları rahat bırak demek;

Değerlerin, doğruların var elbet ama karşında her kim olursa olsun onun da kendisine ait değerleri var. O senin değerlerini, senin hayatını ihlal/ işgal etmeye kalkarsa eğer, ona anlat. Anlamayacak olsa da yüz değil milyon kere anlatmış olsan da anlat. Zora karşı zor kullandığın an korku yaratırsın, korkuyla kendi haklarına sahip olabilsen de bu ancak bir yanılsama olacaktır. Korkular birgün yenilir, yasaklar kırılır nitekim bilinç yok olmaz, insan olma bilinci vermeye çabala, yasaklar koyma, korkular yaratma. Çok küçük adımlarla ilerlemene neden olacak olsa da bu; karşındaki, yılların ve yüz ve bin yılların bir toplamı. Binlerce yıllık alışkanlıklar kolay yok olamaz, sabırlı ol, o zor kullandıkça sen ona insan olduğunu hatırlat, kendinle değil, insanlığıyla yüzleştir onu. Ve ona insanlığını hatırlatırken unutma, insan bulunduğu kabın şeklini alır ve bu yüzden ona kızmaya hakkın yok.

Her ne olursa olsun karşındaki, barış'mak için anlaman gerecek ve anlamakta zorlanacağın, insanlığının algı kapılarını aşan zamanlar olacak fakat bin yılların sonucu öğretilenleriyle kuşanmış biri var karşında.

Karşında her kim olursa olsun, onun herşeyden önce insan doğduğunu ve sadece bu yüzden, değerli olduğunu unutma. Onu, sunulanları sahiplendi, kendi değerlerini yaratmadı diye suçlama, o senin insan olduğunu dahi unutsa bile kimi zaman, senin kendinden başkasını yargılama hakkın yok. Sadece insan olarak yaklaş ona. Cepheler, düşmanlar yaratmadan sadece insanca yaşamanın yolunun olduğunu göstermen gerek. Terminolojileri, terimleri bir kenara bırakıp da onun dilinden konuş onunla. Sadece uyandırmaya çalış onu, sonrasında o zaten araştırmaya, düşünmeye başlayacaktır isterse.

Senin görevin onun yolunu göstermek değil; herkesin kendi yolunu sadece kendisinin seçebileceğini, senin kendinden başkasının ne yapacağını belirlemeye hakkın olmadığını unutma. Sen onun yolunu bulmasından tam önceki noktada işlevini göstereceksin, yolunu bulma anında değil, bir yol bulması, sunulan yolları değerlendirip, kendini, isteklerini düşünmesi ve gerekirse kendi yolunu kendi yaratması gerektiğinin farkına varmasına yardımcı olacaksın; direktiflerle yolları belirleyerek, hangi sapaktan ne tarafa döneceğini buyuyarak değil, sadece ama sadece insanlığıyla yüzleştirerek onu, insan olduğunu hatırlatarak.

Ve bunları yaptığında; hem insan-lar-la barış'acak, hem onların birbirleriyle barış'masına yardımcı olacaksın.
-----------------------------; yolun en zor, en uzun bölümünü katetmiş olacak, tok ve kendinden emin ve insan'dan asla ödün vermez bir sesle bir barış siperi, bir savaş engeli olacaksın!
----------------------------; yani kendinle ve insanla barış'abildiğinde, ancak ve ancak o zaman barışa bir şans isteyebilecek ve o şansı yaratabileceksin!

Çünkü; SAVAŞA HAYIR! söylemi, sadece ağızdan çıkan bir simge/ sembol birleşimi değildir.
Barış savunuculuğu önce barış olabilmekten geçer ve barış ancak ve ancak insan olduğunun, karşındakinin insan olduğunun farkındalığından...

frisco

2008-01-05T09:47:00.001-08:00

hadi hadi durma. durma yola çık. yol ol. alım yol. a çıkalım. times'a hadi. hadi çabuk natalie attı kendini. gary de gitti lanetler olsun. hey üstelik burroughs tanca'da, giremiyor lanetler olası amerika'ya. hadi hadi çabuk git. delim. gidelim. gidelim. gidelim her yerden.

frisco.
frisco lanetlerimin düş yazarı.
gönül düşüm frisco.
frisco allensız jacksiz williamsız.
frisco garysiz nealsiz.
frisco lanet olası frisco safi bir molok sen şimdi.
frisco ben napayım, seni napayım.
geçmişe dönüşü bul frisco.
frisco bana allen ı, frisco bana jack', frisco bana william'ı bul çıldıracağım. frisco gary'i kap getir.
frisco sokaklarında kayboluş, istasyonlarından kaçak yolcu olma istemi.
frisco gitmediğim doğum şehrim.
frisco arka mahallelerinde beş sentlik bir kaltak olmaya ateşliyim.
frisco havale geçiriyorum, üstelik ciğerlerim isyan ediyor sigarama.

frisco kollarında öleceğim.

frisco times'ın polis junk ben köşelemelerinde yer almalıyım. seni şırıngama almalıyım frisco.
frisco bilinçsiz ve adamsız olmalıyım. kadınlığımı bırakmalıyım frisco.
frisco cinsiyetsiz kaldım nedeni yok, neden diye bir şey yok sen benden iyi biliyorsun.
frisco şiirle düzüşüyorum sana.
ırkı, vatanı yıkacağım, yardımcı olacaksın bana.
frisco bir şeyler yapmalıyız hatırlamıyor bu gerzekler bir beyinleri olduklarını!
frisco golden gate'e kendimi asıp, çin mahallende boğulmalıyım dumandan ve kadından ve adamdan.
frisco union square'e ruhumu salacağım. frisco sonsuzluğunu damardan alacağım.

frisco göğüslerini aç, koynunda boşalacağım.